به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این تصاویر تلخ و تکاندهنده، گوشههایی از وسایل شخصی، کیف، کفش و دفترچههای مشق دانشآموزان دبستان «شجره طیبه» میناب به چشم میخورد که حالا دیگر صاحبان کوچکشان در میان ما نیستند. دفترهای مشقی که با گلبرگهای سرخ تزیین شده و بر اثر شدت فاجعه سوخته یا پاره شدهاند، در کنار کیفهای خاکی و کفشهای کوچکی که هرگز به خانه بازنگشتند، چیده شده است. بنرهایی با عبارت «یادمان فرشتههای آسمانی» و تصاویری از آخرین لحظات مهرورزی این کودکان به پدرانشان، فضای سنگینی از حزن و اندوه را در این نمایشگاه نمادین حکمفرما کرده است؛ جایی که حتی مدادهای رنگی و بطریهای آب هم بوی خون و باروت گرفتهاند.
این صحنهها فراتر از یک نمایشگاه ساده، بازخوانی دوبارهی مظلومیت و معصومیتی است که در اوج سادگی قربانی خشونت شده است. هر وسیلهای که در این چیدمان قرار گرفته، گویی زبان گویای آرزوهایی است که در نطفه خفه شدهاند؛ لباسی که قرار بود تنپوش گرم یک کودک باشد، اکنون تکهپاره و سوخته بر دیوار آویخته شده تا سندی بر بیگناهی فرشتگان میناب باشد. تحلیل بصری این فضا نشان میدهد که چگونه اشیاء بیجان میتوانند بار سنگین یک فاجعه انسانی را به دوش بکشند و وجدان هر بینندهای را به درد آورند. این یادگاریها، فریاد بیصدای کودکانی است که تنها جرمشان، لبخند زدن به فردا بود.
توجه توجه! پوشش لحظهای اخبار جنگ
