به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، علی قمصری نوشت: آرزو دارم قبل از اینکه مرحلهٔ جدیتر جنگ زیرساختی چراغ خانههای کشورم را خاموش کند، چراغ زندگی خودم خاموش شود؛ و آرزو دارم چشمانم هیچگاه جدا شدن حتی یک وجب از خاکمان را نبیند.
همانطور که در عمرم هیچ فرصتی را برای اجرای رایگان برای مردم و عشقورزی خالص به اقوام از دست ندادهام و همیشه زیستم برای همنوا بودن با شرایط اقشار مختلف، متوسط و بهدور از مالاندوزی بوده، اگر مسئلهٔ خاموشی برق جدیتر شود، کاری خواهم کرد که برق چهل درصد تهران به جانم گره بخورد.
هدف جنگ به هیچ عنوان نجات نیست وای کاش مردم به این موضوع آگاه باشند. برای من، تقسیم کردن کودکان به خودی و غیرخودی معنا ندارد. کودک، بیگناهترین و زیباترین هدیهٔ یزدان بزرگ است. آسیب دیدهایم، اما بلند میشویم…
