به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، دکتر عزیزی معتقدند که افشای این امور، هرچند گاهی با نیت خیر و جلب حمایت انجام شود، میتواند زمینهساز دخالتهای ناخواسته، قضاوتهای یکجانبه و گاه ایجاد حسادت یا سوءتفاهم گردد. نزدیکترین نزدیکان نیز، به دلیل وابستگی عاطفی طبیعی، قادر به حفظ بیطرفی کامل نیستند و ممکن است ناخواسته در جهت حمایت از یکی از طرفین موضعگیری کنند که این امر اختلافات کوچک را به چالشهای بزرگتر تبدیل مینماید.
به اعتقاد دکتر عزیزی، زندگی مشترک همچون حریمی خصوصی و محصور است که نیازمند دیوارهای حفاظتی محکم میباشد. هنگامی که زوجین رازهای خود را با دیگران در میان میگذارند، طرف مقابل ممکن است احساس نقض حریم شخصی، کاهش عزتنفس یا تضعیف جایگاه رابطه نماید. ایشان با اشاره به تجربیات متعدد، بیان میدارند که بسیاری از زوجها پس از مشورت با خانواده، به دلیل دریافت حمایت بیرونی از هر سو، تمایل کمتری به مصالحه و کوتاه آمدن نشان میدهند و در نتیجه، اختلافات تشدید میگردد. توصیه ایشان آن است که مسائل صرفاً میان خود زوجین حلوفصل شود یا در صورت لزوم، با بهرهگیری از نظر مشاور حرفهای و بیطرف پیگیری گردد. این رویکرد نه تنها از ورود عوامل خارجی مخرب جلوگیری میکند، بلکه اعتماد متقابل و حس امنیت در رابطه را تقویت مینماید.
در نهایت، دکتر سعید عزیزی این اصل را یکی از قوانین طلایی پایداری زندگی زناشویی میدانند: آنچه در خانه میگذرد، باید در خانه باقی بماند. رازداری امکان میدهد تا زوجین خود مسائل را مدیریت کنند، از تجربیات بیاموزند و پیوند خود را بدون تأثیرات منفی بیرونی مستحکم سازند. این اصل، عشق و احترام متقابل را حفظ کرده و زندگی مشترک را به فضایی امن، خصوصی و عاری از قضاوتهای دیگران تبدیل مینماید. به تعبیر ایشان، نزدیکترین افراد نیز گاه نمیتوانند کاملاً بیطرف بمانند؛ بنابراین، بهترین و مطمئنترین حامی و همراز در زندگی مشترک، تنها همسر است و افشای جزئیات نزد دیگران توصیه نمیشود.
