به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز به نقل از فارس، با افزایش تنشهای ژئوپلیتیک در سطح جهان، ابعاد نبردها از زمین، دریا و هوا به لایههای بیرونی جو یعنی «مدار نزدیک زمین» یا همان مدار لئو (LEO) کشیده شده است. سوالی که این روزها در محافل نظامی و رسانهای مطرح میشود این است: آیا میتوان با انفجار یک یا چند موشک ضدماهواره در مدار لئو، شبکه اینترنت استارلینک و ماهوارههای پیشرفته جاسوسی و نظامی آمریکا و اسرائیل را از کار انداخت؟
در همین راستا، کارشناسان برنامه تلویزیونی «به وقت ایران» در تحلیلی جامع به بررسی ابعاد فنی، نظامی و پیامدهای مخرب چنین اقدامی پرداختهاند.
بر اساس بحثهای مطرح شده در این برنامه، فناوریهای ضدماهواره (ASAT) دیگر یک فرضیه علمیتخیلی نیستند. کشورهایی مانند روسیه، چین، هند و آمریکا پیش از این توانمندی خود را در انهدام ماهوارههای از رده خارج شده در مدار لئو با موشکهای بالستیک تغییریافته اثبات کردهاند.
از نظر تئوریک، شلیک یک موشک ضدماهواره و انفجار آن در مدار لئو میتواند به دو صورت انجام شود:
1. حمله فیزیکی (Kinetic): اصابت مستقیم به یک ماهواره هدف و متلاشی کردن آن.
2. انفجار هستهای در ارتفاع بالا (HALE): ایجاد یک پالس الکترومغناطیسی (EMP) شدید که میتواند مدارهای الکترونیکی تمامی ماهوارههای فاقد پوشش حفاظتی را در یک شعاع وسیع بسوزاند.
کارشناسان برنامه تأکید میکنند که کور کردن ماهوارههای سنتیِ جاسوسی آمریکا یا اسرائیل (که معمولاً غولپیکر، گرانقیمت و کمتعداد هستند) با موشکهای ضدماهواره کاملاً امکانپذیر است. با این حال، وقتی صحبت از اینترنت استارلینک (متعلق به شرکت اسپیسایکس) میشود، معادله به کلی تغییر میکند.
استارلینک از یک «منظومه ماهوارهای» متشکل از هزاران ماهواره کوچک در مدار لئو تشکیل شده است. نابود کردن این شبکه با شلیک موشک به هیچ عنوان منطقی و مهندسی نیست؛ چرا که انهدام چند ده ماهواره، خلل چندانی در کارکرد کل شبکه ایجاد نمیکند و جایگزینی سریع آنها برای شرکتی مثل اسپیسایکس بسیار آسان است.
یکی از جدیترین هشدارهایی که در تحلیلهای نظامی به آن اشاره میشود، پدیدهای به نام «سندروم کسلر» است. انفجار یک موشک در مدار لئو و متلاشی شدن ماهوارهها، میلیونها قطعه زباله فضایی سرگردان ایجاد میکند که با سرعت چند ده هزار کیلومتر در ساعت حرکت میکنند.
این زبالهها مانند یک واکنش زنجیرهای، به سایر ماهوارهها (حتی ماهوارههای خودی و کشورهای بیطرف) اصابت کرده و کل مدار زمین را به یک منطقه غیرقابل استفاده و مرگبار تبدیل میکنند. بنابراین، نابودی مطلق مدار لئو، تصمیمی است که ترکشهای آن دامنگیر خود اقدامکننده نیز خواهد شد.
همانطور که در واکاوی کارشناسان «به وقت ایران» اشاره شد، اگرچه توانایی موشکی برای هدف قرار دادن اهداف فضایی وجود دارد، اما در دکترین نظامی مدرن، برای از کار انداختن شبکه استارلینک و سیستمهای پیشرفته غربی، روشهای جنگ الکترونیک (جمرها)، حملات سایبری به ایستگاههای زمینی و لیزرهای کورکننده ترافیک داده، به دلیل «پایان تمیزتر» و عدم تولید زباله فضایی، گزینههای بسیار واقعبینانهتر و موثرتری نسبت به انفجار فیزیکی موشک در مدار به شمار میروند.
ساعدنیوز در فضای مجازی
