به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز، مشهورترین و مهمترین این مخفیگاه ها فورربونکر (Führerbunker) در برلین بود که به عنوان پناهگاه زیرزمینی اصلی در نزدیکی ساختمان صدارت رایش (Reich Chancellery) ساخته شده بود. این مکان در ماههای پایانی جنگ به محل زندگی و فرماندهی هیتلر تبدیل شد و در 30 آوریل 1945، او و ایوا براون در همین پناهگاه خودکشی کردند. امروزه هیچ اثری از این بنا باقی نمانده و کل منطقه با ساختمانهای مسکونی پوشانده شده است.
یکی دیگر از مکانهای کلیدی، برگهوف (Berghof) در منطقه اوبرسالزبرگ در کوههای آلپ آلمان بود. این خانه تفریحی و اقامتگاه تابستانی هیتلر به عنوان مرکز فرماندهی ثانویه عمل میکرد و او اغلب ملاقاتهای مهم و تصمیمگیریهای استراتژیک را در آنجا انجام میداد. برگهوف به دلیل موقعیت زیبای کوهستانیاش مشهور بود، اما پس از پایان جنگ توسط نیروهای متفقین تخریب شد و اکنون تنها ویرانههایی از آن باقی مانده که همراه با یک موزه کوچک، بخشی از تاریخ را به نمایش میگذارد.
علاوه بر این دو مکان اصلی، هیتلر از مخفیگاههای دیگری نیز در نقاط مختلف آلمان و مناطق اشغالی مانند ولفس لایر (Wolf's Lair یا Wolfsschanze) در جنگلهای ماسوریا (اکنون در لهستان) استفاده میکرد که مرکز فرماندهی جبهه شرقی بود و هیتلر بیش از 800 روز در آنجا اقامت داشت. این پناهگاهها عمدتاً برای امنیت موقت در برابر بمبارانهای متفقین طراحی شده بودند و به اندازه فورربونکر یا برگهوف شهرت جهانی پیدا نکردند، اما نقش مهمی در حفاظت از رهبر نازیها ایفا میکردند.
