به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، وقتی در سال 1955 نتایج آزمایشها اعلام شد و واکسن ایمن و کارآمد شناخته شد، نام سالک به سرعت به عنوان یک قهرمان ملی و جهانی بر سر زبانها افتاد. مردم و رسانهها او را «معجزهگر» مینامیدند و همه انتظار داشتند که او با ثبت اختراع واکسن، به ثروتی هنگفت دست یابد؛ تخمین زده میشود که ارزش چنین پتنتی امروز معادل میلیاردها دلار میبود.
اما سالک تصمیمی گرفت که تاریخ را تغییر داد: او از ثبت اختراع واکسن خودداری کرد. وقتی در مصاحبهای مشهور از او پرسیدند که مالک واکسن کیست، پاسخ داد: «مردم. آیا میتوان خورشید را ثبت اختراع کرد؟» این جمله نمادین، نشاندهنده فلسفه او بود؛ او باور داشت که نجات جان انسانها نباید در گرو سود شخصی باشد. به همین دلیل، روش تولید واکسن بهصورت رایگان در اختیار شرکتهای دارویی قرار گرفت و تولید انبوه و ارزان آن ممکن شد. نتیجه این تصمیم بزرگ، کاهش بیش از 99 درصدی موارد فلج اطفال در جهان بود و میلیونها کودک از فلج شدن یا مرگ نجات یافتند.

با این حال، این انتخاب بزرگ، هزینه شخصی سنگینی برای سالک داشت. او تقریباً هیچ درآمد مستقیمی از این کشف به دست نیاورد و در سالهای بعد زندگیاش با چالشهای مالی روبهرو شد. هرچند بعدها مؤسسه سالک برای مطالعات زیستشناسی را تأسیس کرد و تا پایان عمر (1995) به تحقیقات علمی ادامه داد، اما نام او در مقایسه با برخی دانشمندان ثروتمند دیگر، کمتر در فهرستهای «ثروتمندترین» قرار گرفت. داستان سالک یادآوری میکند که گاهی بزرگترین قهرمانیها نه در ثروت و شهرت، بلکه در فداکاری و از دست دادن برای نجات دیگران نهفته است.