آمینو کاپروئیک اسید متعلق به گروهی از داروها به نام آنتی فیبرینولیتیک ها می باشد. داروی آمینو کاپروئیک اسید برای کمک به کنترل خونریزی در شرایطی به کار می رود که خون از طریق مسیرهای معمول خود نمی تواند لخته شده و خونریزی را کنترل کند.
عملکرد آمینو کاپروئیک اسید از طریق مهار فعال کننده های پلاسمینوژن که دارای ویژگی های فیبرینولیتیک هستند انجام می شود.
این دارو در درمان خونریزی و نیز پیشگیری از خونریزی در شرایطی از جمله خونریزی ناشی از افزایش فیبرینولیز خون و خونریزی پس از عمل جراحی استفاده می شود.
میزان، تاثیرات و مکانیزم اثر آمینوکاپروئیک اسیدعوارض جانبی آمینوکاپروئیک اسید
آثار جانبی عبارتند از اختلالات معده، روده ای وابسته به دوز، سرگیجه، سردرد، احتقان بینی و ملتحمه و راش های پوستی. همچنین می تواند باعث آسیب عضلات شود که این مورد در درمان های طولانی مدت و یا دوز بالا رخ می دهد. به علاوه اینکه می تواند منجر به ایجاد نارسایی کلیوی نیز شود. عوارض ترومبوتیک در نتیجه استفاده نامناسب گزارش شده است. اگر این دارو به صورت درون وریدی و سریع تجویز شود می تواند باعث ایجاد افت فشار خون و برادیکاردی و آریتمی شود. گزارش هایی مبنی بر ایجاد تشنج، انزال خشک و آسیب های کبدی و قلبی در تعدادی کم از بیماران موجود می باشد.
محدوده عوارض جانبی که در مورد آمینوکاپروئیک اسید به آن اشاره شده نشان می دهد که در مورد بیماران مبتلا به اختلالات قلبی با کلیوی باید مصرف آن با احتیاط صورت گیرد و در صورت نیاز به تداوم درمان پیشنهاد می شود که مقادیر کراتین فسفوکیناز جهت بررسی آسیب عضلانی اندازه گیری و مراقبت شود.
