عوارض جانبی مفلوکین
اضطراب , وزوز گوش , بی خوابی , اسهال , سردرد , تهوع , استفراغ , سرگیجه , احساس سبکی سر , درد معده , اختلالات بینایی ,اختلالات تمرکز
هشدارها
می تواند فاصله QT را افزایش دهد؛ با سایر داروهایی که طول QT را افزایش می دهند، احتیاط کنید.
مهار کننده های قوی CYP3A4 (به عنوان مثال، کتوکونازول) نباید همزمان و در عرض 15 هفته بعد از آخرین دوز مفلوکین تجویز شود.
در اختلالات کبدی احتیاط کنید.
آگرانولوسیتوز و آنمی آپلاستیک گزارش شده است.
مقاومت به پ.فالسیپاروم به صورت الگوهای جغرافیایی رخ می دهد و داروی پیشگیری ترجیحی از یک ناحیه به ناحیه دیگر متفاوت است.
معاینه منظم چشم توصیه می شود؛ اختلالات شبکیه دیده شده در انسان با استفاده طولانی مدت کلروکین در استفاده از مفلوکین مشاهده نشده است . با این حال، مصرف طولانی مدت مفلوکین در موش صحرایی باعث ایجاد ضایعات چشمی وابسته به دوز شد.
اثرات جانبی روانی و عصبی
- ممکن است عوارض جانبی نوروسایکوتیک ایجاد کند که شناسایی آن در کودکان مشکل است؛ بر علائم به ویژه در کودکانی که صحبت نمی کنند نظارت کنید.
- نشانه های روانی از اضطراب، پارانویا و افسردگی تا توهم و رفتار سایکوتیک می تواند رخ دهد؛ علائم ممکن است در اوایل دوره استفاده از مفلوکین رخ دهد و در بعضی موارد این علائم به مدت چندین سال یا چندین ماه پس از متوقف شدن مفلوکین ادامه داشته است.
- موارد افکار خودکشی و خودکشی گزارش شده است.
- نباید برای پیشگیری در بیماران مبتلا به افسردگی فعال، اختلال اضطراب منتشر، جنون یا اسکیزوفرنی یا سایر اختلالات روانی ماژور تجویز شود .
- سرگیجه، وزوز گوش و از دست دادن تعادل گزارش شده است؛ این علائم در بعضی موارد دائمی بوده است.
- ممکن است خطر تشنج در بیماران مبتلا به صرع افزایش یابد. فقط برای درمان دارویی و تنها در صورتی که دلایل پزشکی قانع کننده ای برای استفاده از آن وجود داشته باشد در چنین افرادی تجویز شود.
- تجویز همزمان مفلوکین و کینین یا کلروکین ممکن است خطر تشنج را افزایش دهد .
- در صورت استفاده پیشگیری کننده، اگر علائم ظاهر شدند، مفلوکین قطع شود و درمان با داروی ضد مالاریای دیگری جایگزین شود.
هشدار شدید
- ممکن است عوارض جانبی نوروسایکوتیک داشته باشد که پس از قطع مفلوکین باقی بماند.
- نباید برای پیشگیری در بیماران مبتلا به اختلالات روانی ماژور تجویز شود.
- در صورت استفاده پروفیلاکتیک، اگر نشانه های روانی یا عصبی رخ داد، دارو باید قطع و جایگزین شود.
