به گزارش سرویس تکنولوژی پایگاه خبری ساعدنیوز، اسکندر مقدونی، که نام کامل او اسکندر سوم مقدونی است، شهرتی جهانگیر دارد که صرفاً به معنای «کبیر» خلاصه نمیشود؛ او یک پدیده نظامی، یک مدیر بحران بینظیر و به نوعی، اولین سفیر واقعی جهانیسازی باستانی بود. او در سال 356 پیش از میلاد، در شهر پلا، پایتخت مقدونیه، دیده به جهان گشود. دوران کودکی او تحت تعلیمات یکی از بزرگترین مغزهای تاریخ، یعنی ارسطو، شکل گرفت؛ تعلیمی که ترکیبی از فلسفه یونانی، اخلاق، علم و منطق بود و پایههای ذهنی تحلیلگر و رویکرد نظامیمحور او را پیریزی کرد.
زمانی که تنها 20 سال داشت، پس از ترور پدرش، فیلیپ دوم، بر تخت سلطنت نشست. این سن کم برای مدیریت یک پادشاهی متشنج و نظامی، خود شاهکار بود. اما اسکندر به جای تثبیت داخلی، بلافاصله نگاه خود را به شرق دوخت. در کمتر از یک دهه، با لشکرکشیهای خیرهکننده و استراتژیهایی که هنوز در آکادمیهای نظامی تدریس میشوند، امپراتوری او از بالکان تا مصر و از آسیای صغیر تا مرزهای هند گسترش یافت.
آنچه اسکندر را از دیگر فاتحان متمایز میکرد، نه فقط قدرت شمشیرش، بلکه روحیه نوآوریاش بود. او صرفاً فتح نمیکرد؛ شهرها را پایهگذاری مینمود (مانند اسکندریههای متعدد) و فرهنگ یونانی (هلنیستی) را با تمدنهای بومی در هم میآمیخت. این ادغام فرهنگی، پلی را بین جهان شرق و غرب ساخت که اثرات آن تا قرنها باقی ماند.
و اکنون، در عصر حاضر، فناوریهای نوین، به ویژه هوش مصنوعی که خود نمادی از یک امپراتوری جدید است، به ما این امکان را دادهاند که به پسماندههای این دوران بنگریم. بازسازی چهره واقعی او، تلاشی است برای شکستن حصار اسطوره و لمس واقعیتِ آن فرماندهی که 25 قرن پیش، نقشه جهان را برای همیشه تغییر داد. او نه یک نیمهخدا، بلکه انسانی با نبوغ نظامی خارقالعاده بود که با ابزارهای عصر خود، جهانی را تسخیر کرد؛ درست همانطور که ما امروز با ابزارهای دیجیتال، در جستجوی حقیقت چهرهاش هستیم.
