به گزارش سرویس تکنولوژی پایگاه خبری ساعدنیوز، مدرسه رفتن، فارغ از هر دورهای، همواره بخش جداییناپذیر و خاطرهساز زندگی ماست؛ اما وقتی نگاهی عمیقتر به پنجره زمان میاندازیم و دو نسلِ دهه شصت و دهه نود را در کنار هم قرار میدهیم، عمق تحولات اساسی که در ساحت آموزش و پرورش رخ داده، شگفتآور است. نسلِ پدران و مادرانِ امروز، روزگار خود را با کیفهای پارچهای سنگین و کفشهای پلاستیکی سفت و غیرقابل تعویض سپری میکردند. آغاز روزشان با یک آیین تماماً نظامی گره خورده بود؛ ایستادن در صف صبحگاهی که هر لحظه کم آوردن در آن میتوانست به معنای دریافت تذکر یا حتی خطکشی داغ ناظم باشد! تمرکز اصلی بر اطاعت محض و حفظ انضباط آهنین بود. در سوی دیگر، نسلِ دانشآموزانِ دهه نودی، با ورود به عرصه تکنولوژی و تغییر ذائقهها، دنیای دیگری را تجربه کردند. آنها با کولهپشتیهای فانتزی و رنگارنگ که هر کدام نمادی از شخصیت کارتونی مورد علاقه بودند، وارد میشدند. خاطرات آنها نه با ترس از ناظم، بلکه با هیجان صف بوفه برای خرید ساندویچ یا نوشابه، صدای موزیک ضبط صوت کوچک، و البته آشنایی زودهنگام با دنیای دیجیتال شکل گرفت. این تفاوتها فراتر از وسایل است؛ این تفاوت در جوهر تجربه یادگیری و تعامل اجتماعی است که هر نسل را به شکلی منحصر به فرد شکل داده است.
