داروهای تسکین دهنده درد ضد التهاب مانند دیکلوکیم که به ضد درد های NSAIDs معروف هستند در تسکین دردهایی نظیر آرتریت (التهاب مفاصل)، رگ به رگ شدن عضلات یا ضرب دیدگی استخوان، نقرس، میگرن، درد دندانی و دردهای پس از عمل جراحی کاربرد دارند.
نام های تجاری دیکلوفناک: دیکلوکیم ، وولتارن (Voltaren)، کاتافلام (Cataflam) و زیپسور (Zipsor)
اشکال داوریی : کپسول ، پودر محلول ، کپسول ژله ای ، کپسول آهسته رهش ، قرص های خوراکی ساده ، شیاف ، قطره چشمی ، ژل و محلول
موارد مصرف دیکلوکیم
استئو آرتریت
درد در مفصل تحتانی ( مانند زانو ، مچ و ...)
اسپوندیلیت انکیلوزان
آرتریت روماتوئید
مکانیسم اثر دیکلوکیم
دیکلوکیم با مسدود کردن اثر آنزیم سیکلواکسیژناز، منجر به کاهش ساخت ماده ای شیمیایی به نام پروستاگلاندین در بدن می شود که مسئول ایجاد درد و التهاب در ناحیه ی آسیب دیده می باشند.در نتیجه با مهار آنزیم های سیکلواکسیژناز و کاهش تولید پروستاگلاندین ،درد و التهاب کاهش می یابد.
این دارو یک مسکن خیلی خوب محسوب می شود و با کاهش التهاب و تسکین درد به بهبود وضعیت بیمار کمک می کند. تفاوت دیکلوفناک پتاسیم با دیکلوفناک سدیم در اینست که زودتر جذب بدن شده و زودتر درد را از بین می برد.
فارماکوکینتیک دیکلوکیم
جذب: بعد از تزریق عضلانی یا مصرف دیکلوفناک از طریق رکتال ، این دارو به سرعت و تقریباً بطور کامل جذب می شود. حداکثر غلظت پلاسمایی دارو طی 30-10 دقیقه حاصل می شود.
پخش: به میزان بسیار زیاد(تقریباً 100 درصد) به پروتئین پیوند می یابد.
متابولیسم: در اولین عبور از کبد متابولیزه و 60 درصد آن بصورت تغییر نیافته وارد دستگاه گردش خون می شود. متابولیت عمده و فعال دیکلوفناک ، 48 هیدروکسی دیکلوفناک ، حدود سه درصد فعالیت داروی اولیه را دارد. نیم عمر متوسط نهایی دارو حدود 75 الی 105 دقیقه بعد از یک بار مصرف دارو است.
دفع: حدود 60-40 درصد دیکلوفناک از طریق ادرار و باقیمانده آن در صفرا دفع می شود. بیش از 90 درصد از دارو طی 72 ساعت دفع می شود.اختلال متوسط عملکرد کلیه تاثیری بر دفع داروی تغییر نیافته ندارد ولی سرعت دفع متابولیت ها را کاهش می دهد.اختلال عملکرد کبد تأثیری بر فارماکوکینتیک دیکلوکیم ندارد.
قبل از مصرف دیکلوکیم
بعضی افراد با بعضی بیماری ها نمی توانند داروهای خاصی را مصرف کنند و یا در صورت نیاز به مصرف آن داروها باید نکات خاصی را رعایت کنند. به همین خاطر قبل از مصرف دیکلوکیم اگر مشکلات زیر را دارید به پزشک خود اطلاع دهید.
آسم یا هر آلرژی دیگر سابقه حساسیت به داروهای ضد التهاب
زخم معده یا دوازدهه
بیماری التهابی روده مانند کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون
سه ماهه اول و سوم بارداری بارداری یا شیردهی
سن بالای 65 سال
بیماری های کلیه و کبد
مشکلات قلب و عروقی یا فشار خون
مشکلات انعقاد خون
وجود پورفیری
که نوعی بیماری خونی نادر است
بیماری لوپوس سیستمیک
مصرف داروهای دیگر حتی داروهای گیاهی
روش و مقدار مصرف دیکلوکیم
مقدار و روش مصرف دیکلوکیم در بالغین : با توجه به شدت درد و التهاب دوز های 50 میلی گرم تا 200 میلی گرم از دارو از راه خوراکی (قرص یا کپسول دیکلوکیم )، رکتالی (شیاف دیکلوکیم) یا تزریق عضلانی (آمپول دیکلوکیم) در دوز های منقسم مصرف می شود.
حداکثر دوزی که می توان به صورت خوراکی از دیکلوکیم مصرف کرد، 200 میلی گرم است.
منبع: سایت دلگرم
