به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، در حالی که برخی محافل سیاسی و امنیتی در آمریکا و اسرائیل همچنان از گزینه «فشار حداکثری» و حتی درگیری مستقیم با ایران سخن میگویند، هشدارهایی از درون محافل فکری غرب درباره پیامدهای فاجعهبار چنین ماجراجوییهایی به گوش میرسد. یکی از صریحترین این هشدارها از سوی «جان مرشایمر»، نظریهپرداز برجسته آمریکایی و استاد روابط بینالملل، مطرح شده است.
مرشایمر با نگاهی به تحولات منطقه، اذعان میکند که راهبرد آمریکا و اسرائیل برای تضعیف و سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران، نهتنها شکست خورده، بلکه مبتنی بر یک محاسبه اشتباه اساسی بوده است. او در اینباره میگوید: «ما و اسرائیل فکر میکردیم که با اعتراضات میتوانیم رژیم را سرنگون کنیم. معترضان قرار بود رژیم را تضعیف کنند و سپس ما وارد شویم و ضربه نهایی را با قدرت نظامی آمریکا وارد کنیم. اما مشکل اینجاست که اعتراضات در 14 ژانویه شکست خورد.»
این اعتراف صریح، پرده از یک پروژه مشترک امنیتی–سیاسی برمیدارد که بر اساس آن، ناآرامیهای داخلی بهعنوان مقدمهای برای مداخله خارجی طراحی شده بود؛ پروژهای که نهتنها به نتیجه نرسید، بلکه به تقویت انسجام داخلی ایران و آشکار شدن ابعاد جنگ ترکیبی علیه این کشور انجامید.
مرشایمر، که از منتقدان سرسخت سیاستهای مداخلهجویانه آمریکا به شمار میرود، بارها تأکید کرده که جنگ با ایران، یک درگیری محدود و قابلکنترل نخواهد بود. از نگاه او، هرگونه تقابل نظامی مستقیم با ایران، بهسرعت به یک جنگ منطقهای تمامعیار تبدیل میشود که در آن، اسرائیل در خط مقدم آتش قرار میگیرد و پایگاههای نظامی آمریکا در سراسر منطقه به اهداف مشروع پاسخ ایران بدل خواهند شد.
از سوی دیگر، پیامدهای چنین جنگی صرفاً به میدان نظامی محدود نمیماند. اختلال در امنیت انرژی، ناامن شدن تنگههای راهبردی و جهش قیمت نفت و گاز، میتواند اقتصاد جهانی را با شوکی کمسابقه مواجه کند؛ موضوعی که حتی متحدان اروپایی آمریکا نیز نسبت به آن هشدار دادهاند.
در مجموع، اظهارات مرشایمر را میتوان نشانهای از شکاف فزاینده میان واقعگرایان آمریکایی و جریانهای ماجراجو در سیاست خارجی واشنگتن دانست. شکافی که نشان میدهد برخلاف فضاسازیهای رسانهای، حتی در قلب اندیشکدههای غربی نیز این واقعیت پذیرفته شده است که ایران نه با فشار داخلی فرو میپاشد و نه با تهدید خارجی تسلیم میشود؛ و هزینه هرگونه خطای محاسباتی در قبال تهران، میتواند برای آمریکا، اسرائیل و کل نظام بینالملل، بسیار سنگین باشد.
