به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، رصد و بررسی عملکرد رسانههای معاند جمهوری اسلامی ایران نشان میدهد این جریانها در سالهای اخیر از یک الگوی ثابت برای تشدید بحرانهای اجتماعی استفاده کردهاند؛ الگویی که مبتنی بر تحریک، آشوب و مظلومنمایی رسانهای است و در مقاطع مختلف، به شکل تکرارشونده بازتولید میشود.
این رسانهها در گام نخست تلاش میکنند با القای روایتهای هیجانی و تحریکآمیز، مخاطبان را به مقابله مستقیم با نیروهای انتظامی و ساختارهای امنیتی تشویق کنند. در بخشهایی از محتوای منتشرشده نیز بهوضوح دیده میشود که مسیر اعتراضات از مطالبهگری مدنی به سمت درگیری خیابانی و خشونت سازمانیافته سوق داده میشود.
در مرحله بعد، همین رسانهها با برجستهسازی تصاویر گزینشی از صحنههای برخورد پلیس با افراد حاضر در تجمعات، تلاش میکنند فضای افکار عمومی را ملتهب کرده و چهرهای سرکوبگر از نیروهای امنیتی ترسیم کنند؛ در حالی که بخش مهمی از ماجرا، یعنی نقش تحریککنندگان و عوامل آشوبطلب در آغاز خشونتها، بهطور کامل سانسور میشود.
نکته قابلتوجه آن است که این رسانهها معمولاً در روایت خود، پلیس را آغازگر درگیری معرفی میکنند، اما همزمان در پیامها و گزارشهایشان، افراد را به اقدامات رادیکال مانند مقابله فیزیکی، تخریب اموال عمومی و حمله به مراکز حساس ترغیب میکنند؛ رفتاری که نشان میدهد هدف اصلی نه انعکاس واقعیت، بلکه مهندسی بحران و تشدید التهاب اجتماعی است.
کارشناسان معتقدند این روند، بخشی از جنگ ترکیبی علیه ایران است؛ جنگی که در آن، رسانههای وابسته به جریانهای ضدایرانی با استفاده از تکنیکهای عملیات روانی، سعی میکنند اعتراضات را به آشوب تبدیل کرده و سپس با فضاسازی رسانهای، فشار سیاسی و اجتماعی را افزایش دهند.
بر اساس این الگو، «تحریک به خشونت» و سپس «مظلومنمایی» نه یک خطای رسانهای، بلکه بخشی از یک سناریوی طراحیشده است که هدف آن ایجاد بیثباتی، افزایش شکاف اجتماعی و تضعیف امنیت عمومی در کشور است.
