به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، وقتی صدای گرم و پرصلابت سیمین بهبهانی در گوش جان میپیچد، گویی کوههای البرز و زاگرس به لرزه درمیآیند؛ گویی رود کارون و زایندهرود دوباره جوشش میگیرند و خاک تشنهی ایران را سیراب میکنند. آن شعرخوانیهایش، نه فقط کلمات، که فریادِ جاودانهی ملتی است که هزاران سال در برابر طوفانها ایستاده.
یکی از زیباترین لحظهها، دکلمهی او از «دوباره میسازمت وطن» است؛ صدایش لرزان از عشق، اما استوار چون شمشیر رستم:
دوباره میسازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش ستون به سقف تو میزنم اگرچه با استخوان خویش
این صدا، تسکین دل ایران عزیز ماست؛ مرهمی بر زخمهای کهنه، نوایی که میگوید: ما هنوز هستیم، ما هنوز میجنگیم، ما هرگز نمیشکنیم.
ایرانِ ما، سرزمینِ شیران و سروها، با بانویی چون سیمین، هرگز تنها نماند.
