به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز به نقل از الشرق الاوسط، در حالی که تنشهای نظامی ایالات متحده و اسرائیل با ایران با نگرانیهای فزاینده اروپا از جانب روسیه گره خورده است، دونالد ترامپ جبهه جدیدی را در قلب ناتو گشود. او در واکنش به مواضع محافظهکارانه یا مخالف کشورهای اروپایی در قبال جنگ ایران، به احتمال کاهش یا خروج کامل نیروهای آمریکایی از آلمان و متعاقباً اسپانیا و ایتالیا اشاره کرده است.
روزنامه «پولیتیکو» در گزارشی فاش کرد که این تهدید ترامپ موجی از «شوک» را در پنتاگون ایجاد کرده است. به گفته یکی از دستیاران کنگره، وزارت دفاع به هیچ وجه آمادگی چنین دستوری را نداشت؛ بهویژه که این اقدام با بررسیهای استراتژیک بلندمدت آمریکا درباره استقرار نظامی جهانی، که پیشتر بر حفظ حضور در اروپا تأکید داشت، کاملاً در تضاد است.
ناظران هشدار میدهند که خطر اصلی نه فقط در اجرای فوری این تهدید، بلکه در تغییر ماهیت حضور آمریکا در اروپا است؛ حضوری که از یک «رکن بازدارندگی استراتژیک» به یک «ابزار فشار سیاسی» تنزل یافته است. از دیدگاه ترامپ، استقرار نیروها دیگر نه یک تعهد فرآتلانتیک، بلکه اهرمی برای تنبیه دولتهایی است که از سیاستهای خاورمیانهای واشینگتن انتقاد کرده یا در جنگ علیه ایران با او همراه نمیشوند.
«جان هاردی»، پژوهشگر «بنیاد دفاع از دموکراسیها» (FDD)، در گفتگو با «الشرق الاوسط» تأکید کرد که آلمان مرکز ثقل عملیاتهای نظامی آمریکا، از جمله عملیات «خشم حماسی» (Epic Fury)، است. وی هشدار داد که تضعیف این جایگاه «به مثابه شلیک به پای خودمان خواهد بود». هاردی معتقد است کاخ سفید باید بداند که اگر ناتو جادهای دوطرفه است، خودِ آمریکا نیز باید به تعهداتش در این مسیر پایبند باشد.
ترامپ صراحتاً اعلام کرده است که «به احتمال زیاد» نیروهایش را از اسپانیا و ایتالیا خارج میکند. او با ادبیاتی تند، رم را «بیفایده» و عملکرد مادرید را «وحشتناک» توصیف کرد. این واکنشها مستقیماً به مخالفت این دو کشور با استفاده هواپیماهای آمریکایی از پایگاههایشان برای عملیات علیه ایران بازمیگردد.
در آلمان نیز، تنشها پس از انتقادات «فریدریش میرتس»، صدراعظم این کشور، بالا گرفت. میرتس پیشتر گفته بود ایالات متحده در درگیریهای خاورمیانه مورد «تحقیر» ایران قرار گرفته است؛ سخنانی که خشم ترامپ را برانگیخت، هرچند برلین بعدها تلاش کرد از تندی این مواضع بکاهد.
اروپاییها بر این باورند که ترامپ ناتو را به یک «آزمون وفاداری شخصی» تبدیل کرده است:
اسپانیا: پدرو سانچز تلاش میکند رهبری جریان توازنبخش در برابر ترامپ را بر عهده بگیرد.+
ایتالیا: جورجیا ملونی که زمانی متحد نزدیک ترامپ محسوب میشد، با نزدیک شدن به انتخابات 2027، فاصله خود را با او حفظ کرده است.
آلمان: علیرغم اجازه استفاده از پایگاه «رامشتاین» برای هماهنگی عملیات ضد ایرانی، همچنان هدف اصلی حملات لفظی ترامپ است.
خروج از آلمان برای آمریکا ارزان نخواهد بود. آلمان میزبان 40 هزار سرباز آمریکایی، دو فرماندهی اصلی (اروپایی و آفریقایی) و بزرگترین بیمارستان نظامی خارج از خاک آمریکا است. «تاد هریسون»، تحلیلگر موسسه امریکن انترپرایز، معتقد است انتقال این نیروها به کشورهایی مثل لهستان مستلزم ساختوسازهای عظیم و هزینههای سرسامآور است که در بودجه فعلی پیشبینی نشده است.
از سوی دیگر، محدودیتهای قانونی کنگره مانع بزرگی است. طبق قانون دفاعی مصوب دسامبر گذشته، پنتاگون حق ندارد تعداد نیروها در اروپا را به کمتر از 76 هزار نفر کاهش دهد، مگر آنکه اثبات شود این اقدام امنیت ملی آمریکا را به خطر نمیاندازد.
اگرچه ترامپ از این تهدیدات برای همسو کردن متحدان استفاده میکند، اما این استراتژی ممکن است نتیجه عکس بدهد. تبدیل کردن امنیت جمعی به یک «گروگان سیاسی»، آن هم در زمانی که روسیه تهدیدی جدی برای خاک ناتو محسوب میشود، تنها به نفع مسکو و تهران خواهد بود.
طرح این پرسش که «آیا آمریکا شریکی قابل اعتماد است؟»، تصویر ناتو را مخدوش کرده و در داخل واشینگتن نیز شکاف عمیقی میان عملگرایان نظامی و وفاداران به ترامپ ایجاد کرده است؛ شکافی که هزینههای استراتژیک آن برای قدرت جهانی آمریکا بسیار گزاف خواهد بود.
ساعدنیوز در فضای مجازی
