به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، تصویر پیش رو، صحنهای تکاندهنده و جانسوز از مزار شهیدی در اندیمشک را به تصویر کشیده است که زیر یک سایبان با پرچمهای ایران و تصاویر مذهبی قرار دارد. در میانه تصویر، سنگ مزار با شاخههای سبز پوشانده شده و در کنار آن، پیرمردی (پدربزرگ شهید) با یک پتوی گلدار، روی زمینِ سرد و خاکی در مجاورت قبر نوه خود دراز کشیده و خوابیده است. بنر بزرگی در پسزمینه با تصویر چهره شهید «میکائیل میردورقی» و عباراتی در تجلیل از مقام شهادت دیده میشود که فضای معنوی و در عین حال حزنانگیز این وفاداری خانوادگی را در آرامستان «کوی لور» دوچندان کرده است.
این قاب، فراتر از یک سوگواری ساده، روایتگر پیوندی عاطفی است که حتی مرگ هم نتوانسته آن را از هم بگسلد؛ جایی که استیصالِ یک پدربزرگ در برابر ترسهای کودکانه نوهاش، منطقِ دنیای زندگان را به چالش میکشد. حضور شبانه این پیرمرد در کنار مزار، نشاندهنده عمق فاجعهای است که در حادثه تروریستی مدرسه میناب رخ داد و چطور بازماندگان برای تسکین ناباروری خود، مرز میان واقعیت و خاطره را در هم میآمیزند. این استمرار در مراقبت، نمادی از مظلومیت شهدایی است که در اوج معصومیت قربانی شدند و حالا آغوش پدربزرگ، تنها مأمن خیالی آنها در برابر تاریکی شبهای سرد قبرستان شده است.
