به گزارش گروه هنر و رسانه پایگاه خبری ساعدنیوز، همه ما در زندگی با درهای بستهای روبرو میشویم؛ خانهای که فروش نمیرود، رابطهای که به بنبست رسیده یا گرههایی که باز نمیشوند. در این لحظات سخت، وسوسه پناه بردن به «دعانویسها» و نیروهای ماورایی برای باز کردن اجباری این درها، بیش از هر زمان دیگری سراغ آدم میآید.
بهاره رهنما در این ویدیو با صراحتی بیسابقه میگوید:
«من نمیگویم کارشان بیاثر است، اما به شرفم قسم میخورم که به ازای هر گرهای که به ظاهر باز میکنند، ده برابر مصیبت و بیماری و بیآبرویی وارد زندگیتان میشود.»
او معتقد است که هر اتفاقی در جهان، یک «زمانبندی الهی» دارد. وقتی ما سعی میکنیم با روشهای غیرمتعارف و به کمک افرادی که به زعم او با نیروهای تاریک در ارتباطاند، تقدیر را تغییر دهیم، در واقع در حال معامله با شیطان هستیم.
این بازیگر سینما و تلویزیون با تاکید بر اینکه «زمان الهی» بهترین زمان برای حل مشکلات است، از همه مردم میخواهد که هرگز برای حل چالشهای خود، سراغ این مسیرهای خطرناک نروند.
در روزگاری که فضای مجازی به بازاری پررونق برای ترویج شبهعلم و خرافات بدل شده، ویدیوی بهاره رهنما درباره پدیده «دعانویسی»، فراتر از یک اظهارنظر شخصی، در قامت یک «مسئولیت اجتماعی» ظاهر شده است. در ادامه به بررسی ابعاد این روشنگری از دیدگاه اجتماعی و روانشناختی میپردازیم:
بسیاری از چهرههای مشهور، از بیم قضاوت شدن یا برچسب خوردن، ترجیح میدهند در مورد باورهای عامیانه و پدیدههایی مثل دعانویسی سکوت کنند. بهاره رهنما با استفاده از نفوذ کلام و سرمایه اجتماعی خود، به جای پنهان شدن پشت نقاب ژستهای روشنفکری، مستقیماً به بطن یک معضل اجتماعی زده است. او با ادبیاتی ملموس، تجربهای را بازگو میکند که شاید دغدغه لایههای مختلف جامعه باشد.
نقطه قوت تحلیل رهنما در این است که او صرفاً به «کلاهبرداری مالی» اشاره نمیکند؛ بلکه بر روی تبعات روانی و انرژیهای منفی ناشی از این مسیر دست میگذارد. او با اشاره به مفهوم «زمان الهی» و «چیدمان کائنات»، سعی دارد مخاطب را به نوعی صبوری و پذیرش واقعبینانه در برابر مشکلات دعوت کند. این نوع نگاه، در واقع تقابلی است با فرهنگ «عجله برای رسیدن به خواسته به هر قیمت» که ریشه بسیاری از ناهنجاریهای رفتاری است.
رهنما در این گفتوگو، با سوگند به شرف خود، تلاش میکند عمق فاجعهای را که در پسِ درهای بسته دعانویسها رخ میدهد، به تصویر بکشد. این نوعی آموزش عمومی است که به مخاطب یادآوری میکند میانبرهای غیرمتعارف، نه تنها گرهای را باز نمیکنند، بلکه بر اساس قانون علیت، آشفتگیهای بزرگتری را وارد حریم خصوصی افراد میکنند.
این اقدام بهاره رهنما نشان داد که هنرمند تنها ابزاری برای سرگرمی نیست؛ بلکه میتواند در نقش یک مصلح اجتماعی، زمانی که احساس میکند بخشی از جامعه در دام جهل و خرافه گرفتار شده، وارد میدان شود و با زبانی گزنده اما دلسوزانه، راه را از بیراهه نشان دهد.
دیدگاه ساعدنیوز: روشنگریهایی از این دست، به ویژه از سوی چهرههایی که خود تجربههای زیسته متعددی در فراز و نشیبهای زندگی داشتهاند، میتواند سدی محکم در برابر سودجویانی باشد که از استیصال و ناامیدی مردم برای خود کیسه دوختهاند.
شما چه فکر میکنید؟ آیا شما یا اطرافیانتان تجربهای در این زمینه داشتهاید؟ فکر میکنید هشدار بهاره رهنما تا چه حد واقعیت دارد؟ آیا باز کردن یک در به هر قیمتی، ارزش عواقب بعدیاش را دارد؟
نظرات و تجربههای خود را زیر همین پست با ما به اشتراک بگذارید تا دیگران هم از حقایق این مسیر باخبر شوند. 👇
