به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، محیا دهقانی با یادآوری روزهای ابتدایی جنگ 12 روزه اظهار داشت: «در هفته اول جنگ، ما همچنان سر پروژه بودیم و در لوکیشنهایی در محله انقلاب کار میکردیم که مورد هدف موشک قرار میگرفتند.» او با بیان اینکه شدت ترس و صدای انفجارها غیرقابل تحمل بود، افزود: «از شدت وحشت، خانوادهام را متقاعد کردم که به شمال برویم تا از خطرات دور باشیم.»
اما با شروع دور دوم تنشها، رویکرد این بازیگر بهطور کلی تغییر کرد. او در پاسخ به پیشنهاد دوباره خانواده برای ترک تهران، با قاطعیت مخالفت کرد. وی در این باره گفت: «شرایط در جنگ دوم بهمراتب سختتر و صداها بلندتر بود، اما من تصمیم گرفتم تا لحظه آخر بمانم.»
این هنرمند در پایان صحبتهایش با تاکید بر اینکه عشق به وطن بخشی جداییناپذیر از وجود اوست، خاطرنشان کرد: «تکلیف من با خودم روشن شد؛ من عاشق وطنم هستم و این حسی نیست که بتوانم از خود دور کنم. برخی میگویند چون بازیگری باید چنین موضعی بگیری، اما واقعیت این است که این انتخاب قلبی من است.»
ساعدنیوز در فضای مجازی
