به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، یکی از رایجترین گلههایی که این روزها در راهروهای مشاوره خانواده شنیده میشود، ترجیح دادن دنیای مجازی به شریک عاطفی است. وقتی یکی از زوجین در تاریکی شب، پنهانی به صفحه گوشی خیره میشود و لبخند میزند، ناخودآگاه این پیام را به همسرش مخاطب میکند: «چیزی در این جعبه کوچک وجود دارد که تو نباید از آن باخبر باشی.» اینجاست که سلولهای خاکستری شک و تردید فعال میشوند و آرامش را از زندگی میربایند.
بسیاری از افراد تصور میکنند پنهانکاری تنها زمانی جرم است که خیانتی شکل گرفته باشد؛ اما حقیقت این است که خودِ فرآیند مخفیکاری، فارغ از محتوای آن، آسیبزا است. پناه بردن به گوشه آشپزخانه برای چک کردن پیامها، هول شدن و قایم کردن صفحه گوشی به محض سرفه کردن همسر، پیامی جز بیاعتمادی صادر نمیکند. رابطه سالم بر پایه شفافیت بنا میشود و هر زمان که یکی از طرفین احساس کند باید بخشی از زیست دیجیتال خود را از دیگری پنهان کند، اولین خشت کج دیوار بیاعتمادی گذاشته شده است.
دکتر عزیزی در این ویدئو راهکار ساده اما بسیار عمیقی را مطرح میکند: رو بازی کردن با گوشی. این به معنای نقض حریم شخصی به صورت بیمارگونه نیست، بلکه به معنای ایجاد فضایی از جنس امنیت است. فردی که زندگی، همسر و فرزندانش را دوست دارد و چیزی برای پنهان کردن ندارد، هراسی از پاسخ دادن به تلفن روی حالت اسپیکر یا نداشتن پسوردهای پیچیده و محرمانه ندارد. شفافیت در ابزارهای ارتباطی، به همسر شما این اطمینان را میدهد که او هنوز هم اولویت اول و محرم اسرار شماست. اگر به دنبال حفظ آرامش خانهتان هستید، از همین امروز این چالش شفافیت را در رابطه خود آغاز کنید.