به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز، این کوزهها ظاهراً ساختار داخلی پیچیدهای دارند و با لولهها یا استوانههای فلزی همراه هستند که دانشمندان را به فکر انداخته است. بسیاری معتقدند این اشیا میتوانند نمونههای اولیهای از فناوری تولید برق باشند، به همین دلیل به «باتری بغداد» معروف شدهاند و مربوط به دوره اشکانیان یا پیش از آن هستند.
درون این کوزهها معمولاً یک استوانه مسی و میلهای آهنی قرار دارد که با قرار دادن مایعی اسیدی مانند آبلیمو یا سرکه، میتوان جریان الکتریکی ضعیفی تولید کرد. آزمایشهای مدرن نشان داده که چنین ترکیبی واقعاً ولتاژ کمی ایجاد میکند و به عنوان باتری و منبع انرژی استفاده میشدند. این کشف نشاندهنده دانش فنی پیشرفته ایرانیان در آن دوران است که فراتر از تصور رایج بوده.
با این حال، برخی پژوهشگران معتقدند این کوزهها صرفاً ظروف نگهداری طومارهای مقدس یا مایعات آیینی بودهاند و ادعای باتری بودن آنها اغراقآمیز است. اما شباهت ساختاری آنها به باتریهای مدرن و ارتباطشان با فرهنگ ایران باستان، همچنان این موضوع را به یکی از اسرار جذاب تاریخ تبدیل کرده و بحثهای زیادی در میان باستانشناسان و تاریخدوستان به راه انداخته است.
