به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز، در دنیای صنایعدستی، آثاری وجود دارند که فراتر از یک شیء تزئینی، به عنوان شناسنامهای از هنر اصیل ایرانی قد علم میکنند. اخیراً ویدئویی از یک مجسمه اسب فولادی بازنشر شده که چشم هر بینندهای را به خود خیره میکند؛ اثری که در سال 1350 هجری شمسی خلق شده و پس از گذشت بیش از نیم قرن، همچنان شکوه و جلال خود را حفظ کرده است.
این اسب که بر روی صخرهای فولادین استوار شده، حاصل دسترنج استاد هادی یوسفی است که بیش از یک سال زمان صرف ساخت بدنه آن کرده است. اما آنچه این اثر را به یک گنجینه ملی تبدیل میکند، هنر «طلاکوبی» و «نقرهکوبی» آن است که توسط استاد محمدرضا افضلی طی 18 ماه کار مداوم و ظریف انجام شده است.
بر روی بدنه این اسب، دنیایی از نمادهای ایرانی نقش بسته است:
سیمرغ افسانهای: در میانه سینه و کمر اسب، مرغ دانای ایرانی با ظرافتی خیرهکننده طلاکوبی شده است.
طرحهای اسلیمی و ختایی: تمام بدن اسب با نقره عیار 100 و طلا 24 عیار، به سبک دوره صفوی آراسته شده است.
حیوانات نمادین: نقوش گنجشک و غزال در بخشهای مختلف بدنه، پویایی و زندگی را در کالبد فولاد سخت دمیدهاند.
در این اثر، حدود 27 گرم طلای خالص (24 عیار) و 360 گرم نقره ناب به کار رفته است. با این حال، کارشناسان معتقدند ارزش هنری و تاریخی این مجسمه که نمادی از اوج هنر فلزکاری در دهه 50 شمسی است، بسیار فراتر از قیمت فلزات بهکار رفته در آن است. این اسب فولادین، یادآور دوران طلایی احیای هنرهای فراموششدهای است که اصفهان را به قطب صنایعدستی جهان تبدیل کرد.