ویتامینها از جمله مواد مغذی مفید و لازم برای سلامتی هستند. برخی از این ویتامینها مانند ویتامین ای یا E خاصیت ضدسرطانی دارند و به طور ویژه مصرف میشوند و به اصطلاح آنتیاکسیدان هستند. ویتامینهای آنتیاکسیدان، ازجمله ویتامین E در دهه 1980 مورد توجه عموم قرار گرفتند؛ زمانی که دانشمندان متوجه شدند آسیب رادیکالهای آزاد در مراحل اولیه آترواسکلروز انسداد شریان دخیل است و میتواند به سرطان، از دستدادن بینایی و بسیاری از موارد دیگر منجر شود. اما ویتامین ای مانند یک شمشیر دو لبه است که عوارض و تداخلات دارویی آن ممکن است فرد را تا سر حد مرگ ببرد.
محافظت از سلولهای بدن
تقویت سیستم ایمنی
ترمیم پوست
جلوگیری از بیماری آلزایمر
بهبود بیماریهای کبد
التیام زخم
جلوگیری از خارش و واکنش های آلرژیک
تسکین اگزما و پسوریازیس
کاهش سرعت نابینایی
رفع خشکی لب ها
همان طور که پیشتر به آن اشاره کردیم، ویتامین ای (E) یک نوع ویتامین محلول در چربی بوده و مقدار اضافی آن از طریق ادرار دفع نشده و در کبد ذخیره خواهد شد. ازاینرو، مصرف بیش از اندازۀ مکمل و قرص ویتامین E میتواند عوارضی جدی را برای بدن به همراه داشته باشد. البته عوارض قرص ویتامین E نسبت به سایر ویتامینهای محلول در چربی مانندA ،K وD کمتر است؛ زیرا بدن تحمل مقادیر نسبتاً بالای ویتامین ای (E) را دارد. ازجمله عوارض قرص ویتامین E عبارتاند از:
افزایش خطر انعقاد خون بعد از جراحت؛
بالابردن ریسک خونریزی مغزی و سکته مغزی؛
افزایش ریسک ابتلا به سرطان پروستات؛
مسمومیت ویتامین.
باید گفت که عوارض کپسول ویتامین E تنها در شرایطی به وجود میآیند که مصرف این ویتامین از دوز توصیهشده و تجویزشده پزشک فراتر باشد؛ بنابراین، با رعایت دوز توصیهشده میتوانید بدون هیچ نگرانی به مصرف قرص یا کپسول ویتامین E خود ادامه دهید.
بیشتر افراد میتوانند از یک رژیم غذایی سالم که حاوی چربی کافی است، ویتامین ای مورد نیاز بدن را دریافت کنند. غذاهای غنی از ویتامین E عبارتند از آجیل، دانهها و روغنهای گیاهی. با این حال، بیماریهای ژنتیکی، بیماریهای مزمنی که روی جذب مواد مغذی تأثیر میگذارند و پیروی از رژیم غذایی بسیار کمچرب میتواند باعث کمبود این ویتامین شود. مکملها نقش مهمی در درمان کمبود ویتامین E دارند، اما بهتر است قبل از مصرف آنها با پزشک مشورت کنید، بهخصوص اگر دارو مصرف میکنید.
