به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، واژه پروپوزال برگرفته شده از واژه propose به معنای پیشنهاد دادن است. به عبارت دیگر می توان گفت معنی پروپوزال یا proposal چیزی شبیه «پیشنهاده پژوهشی» است. این معنی برای واژه پروپوزال از سوی فرهنگستان ادب فارسی انتخاب شده است. در حقیقت پروپوزال، طرحی است که در ذهن دارید و می خواهید آن را عملی کنید و باید آن را به صورت استاندارد و مکتوب به گروهی پیشنهاد بدهید. پروپوزال خود یک تحقیق ساختار یافته و مشخص می باشد و باید طبق اصول و قواعد مشخصی نوشته شود. برای نوشتن پروپوزال ابتدا سعی کنید اجزا و بخش های مشخص آنرا بشناسید و سپس شروع به نوشتن کنید. بخش های اصلی پروپوزال ها عبارتند از:
ا- عنوان 2- ضرورت و اهمیت تحقیق 3-طرح مساله 4- شناسایی وبیان مساله 5- اهداف تحقیق 6- سئوالات تحقیق 7- فرضیات تحقیق 8- پیشینه تحقیق 9- روش تحقیق 10-ابزار اندازه گیری تحقیق 11- جامعه آماری 12- حجم نمونه 13- تجزیه و تحلیل داده ها 14- شرح چارچوبهای نظری تحقیق 15- بودجه وخدمات 16- فهرست منابع و ماخذ تحقیق
یکی از مهم ترین بخش های یک پروپوزال، رفرنس های آن می باشد. بخش بیان مساله و پیشینه تحقیق بایستی با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده از مطالعات مقالات مرتبط با موضوع نوشته شود. هر جمله و مطلبی که از مقالات دیگر نوشته شده است بایستی دارای رفرنس باشد. مطالب علمی زمانی دارای اعتبار و مورد قبول هستند که به منبع اصلی آنها ارجاع داده شود. جملات بدون رفرنس برای هیچ محقق و پژوهشگری قابل قبول نمی باشد. بنابراین هر مطلبی که از منبعی بر می دارید حتما رفرنس دقیق آن را در کنار آن یادداشت نمایید.طریقه رفرنس نویسی در پروپوزال چارچوب و استاندارد خاصی دارد که از قبل مشخص است و شما باید کاملا منطبق با آن پیش روید. هدف شما از نوشتن رفرنس ها و استنادات این است که خواننده مطالب بتواند به راحتی به منابع اصلی پژوهش شما دسترسی داشته باشد و علاوه بر تایید نتایج شما، نوع نوشته شما را از نظر کیفیت قضاوت کند. همچنین رفرنس نویسی به معنای قدردانی و تشکر از نویسنده مقاله ای که شما از نتایج آن استفاده کرده اید به حساب می آید. تحقیقاتی که منبع و مرجع آنها مشخص نباشد متهم به سرقت علمی می شوند و احتمال ریجکت آنها بالاتر خواهد رفت.
رفرنس نویسی به روش شیکاگو
رفرنس نویسی به روش هاروارد
رفرنس نویسی به روش ونکوور
رفرنس نویسی به روش apa
طریقه رفرنس نویسی در پروپوزال معمولا توسط دانشگاه اعلام می شود. در اغلب موارد استایل استفاده شده، رفرنس نویسی به روش apa است. (در صورتی که بخواهید با انواع رفرنس نویسی آشنا شوید، کافی است روی نام هرکدام از روش ها که در لیست بالا آورده شده است، کلیک کنید.)
در صورتی که طریقه رفرنس نویسی در پروپوزال توسط استاد شما یا دانشگاه برای شما مشخص نشده است، بایستی به روش رفرنس نویسی مقالات قبلی و پایان نامه هایی که پیش از مقاله شما نگارش شده اند، توجه کنید.
رفرنس نویسی بایستی حتما در صفحه جدیدی آورده شود.
تمامی مطالب یا جداول و نمودارهایی که در پروپوزال آورده می شوند، بایستی با سند و مدرک کافی و با استناد به یک منبع معتبر اشاره شده باشند. مگر در مواردی که مطلب ذکر شده حاصل تحقیقات خود شما باشد.
معمولا طریقه رفرنس نویسی در پروپوزال به هر روشی که باشد، لیست منابع در پایان تحقیق بایستی به ترتیب حروف الفبا و با توجه به نام خانوادگی نویسنده آورده شوند.
در صورتی که در یک تحقیق قصد دارید به بیش از یک مقاله از نویسنده خاصی ارجاع دهید، رفرنس دهی به ترتیب حروف الفبا با توجه به سال انتشار مقاله انجام می گیرد..
در صورتی که نویسنده و سال انتشار دو مقاله مختلف، یکسان باشند رفرنس دهی به ترتیب حروف الفبا با توجه به نام مقاله انجام می گیرد.
طریقه رفرنس دهی در پروپوزال در روش apa به این صورت است که برای ارجاع به مقاله ای که در مجله خاصی به چاپ رسیده است، علاوه بر رفرنس دهی در داخل متن (که به صورت نام نویسنده و سال انتشار مقاله در داخل پرانتز آورده می شود)، در پایان تحقیق و در لیست منابع بایستی موارد زیر گنجانده شود:
نام نویسنده یا نویسندگان
سال انتشار مقاله
نام مقاله
نام مجله
Volume مجله
Issue مجله
حدود صفحات مجله
DOI
توجه: اشاره به DOI، با وجود اینکه توسط اغلب دانشجویان نادیده گرفته می شود، مورد مهمی است که توجه اساتید و کارشناسان را به خود جلب خواهد کرد.
روش رفرنس نویسی APA (American psychological association) برای موسسه های دانشگاهی توسط انجمن روانشناسی آمریکا، خلق شد. این روش ارجاع دهی بیشتر برای کارهای پژوهشی و تحقیقات اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرد. در سبک رفرنس نگاری APAاز هر چهار طرف کاغذ یک اینچ (معادل 2. 54 سانتی متر) فاصله اعمال می شود. فونت مورد استفاده در این سبک عموما Times New Roman می باشد.
در این روش ارجاع دهی قسمتی از اطلاعات منبع در متن نوشته می آید و شکل کامل تری از مشخصات منبع در انتهای فایل متنی یا همان قسمت منابع یا مآخذ، قید می شود. برای مثال اگر قسمتی از نوشته ی یک کتاب را مورد استفاده قرار می دهیم، بعد از اتمام جمله درداخل پرانتز، نام کتاب- نام نویسنده و سال انتشار را به عنوان رفرنس آن نوشته می آوریم. اگر متن استفاده شده 2 نویسنده داشت نام هر دو را در پرانتز قید می کنیم و اگر بیش از 2 نویسنده داشت، به نوشتن نام اولین نویسنده «و همکاران»، در داخل متن اکتفا می کنیم.

روش ارجاع دهی شیکاگو بیشتر برای مطالب تاریخی کاربرد دارد. زمانی که شما قصد انتشار یک متن را دارید، این روش استاندارد محسوب می شود. در انتهای هر نقل قول، متن یا نوشته ی اقتباس شده از دیگر نویسندگان، از یک شماره استفاده می کنیم. توضیحات را می توانیم در پی نوشت لحاظ کنیم و در این صورت نیازی به توضیح در فهرست منابع انتهای اثر نیست. فهرست منابع و پی نوشت تنها در فرمت نوشتاری تفاوت دارند.
روش رفرنس نگاری Harvard سبکی است که در درجه ی اول توسط دانشجویان استفاده می گیرد. روش ارجاع دهی هاروارد دو نوع استناد را شامل می شود:
استناد در متن: زمانی که از یک نقل قول استفاده می کنیم، بلافاصله بعد اتمام جمله داخل پرانتز نام نویسنده و سال را قید می کنیم.
در دیگر موارد از فهرست منابع استفاده می کنیم که در این حالت اطلاعات کامل را در فهرست منابع قید می کنیم.
با مطالعه این موارد نویسنده می تواند سبک و شیوه رفرنس نویسی مناسب برای مقاله و پایان نامه خود را انتخاب کند و نحوه نگارش هر یک از سبک های رفرنس نویسی را نیز مطالعه فرمودید اکنون می توانید به با در نظر گرفتن حوزه موضوعی مقاله و سطح علمی آن شروع به تکمیل بخش رفرنس کنید.
این سبک از رایج ترین روش های رفرنس دهی در ژورنال های آکادمیک بویژه علوم پزشکی و بهداشت هستند. سبک رفرنس نویسی ونکوور توسط کمیتۀ بین المللی سردبیران مجلات پزشکی یا همان گروه ونکوور تدوین شده است. تــوجــه: اگر مجله ای یا اُستاد یا دانشکده ای و یا فراخوان کنفرانسی، از شما خواست که از روش Uniform استفاده کنید، (Uniform Requirements for Manuscripts Submitted to Biomedical Journals) منظور همین شیوه رفرنس دهی ونکور می باشد.
این کتاب از داستان های موفقیت آمیز و تجربیات شخصی نویسنده ها برای ایجاد یک انقلاب خلاقانه در دنیای تجارت استفاده می کند (استوارت و سیمونس، 2010، صفحه22).
Stewart,D. & Simmons,M. (2010). زمین بازی تجارت: جایی که خلاقیت و تجارت با هم برخورد می کنند. Berkeley، USA: مجله خبری نیو رایدرز (New Riders Press).
این کتاب از داستانهای موفقیت آمیز و تجربیات شخصی نویسنده ها برای ایجاد یک انقلاب خلاقانه در دنیای تجارت استفاده می کند( استوارت و سیمونس،2010، صفحه22).
Stewart,D. & Simmons,M. (2010). زمین بازی تجارت: جایی که خلاقیت و تجارت با هم برخورد می کنند، مجله خبری نیو رایدرز (New Riders Press)، Berkeley.
این کتاب از داستان های موفقیت آمیز و تجربیات شخصی نویسنده ها برای ایجاد یک انقلاب خلاقانه در دنیای تجارت استفاده می کند.(1)
1٫Stewart D,Simmons M. زمین بازی تجارت: جایی که خلاقیت و تجارت با هم برخورد می کنند. برکلی: نیو رایدرز پرس(New Riders Press) :2010.
این کتاب از داستانهای موفقیت آمیز و تجربیات شخصی نویسنده ها برای ایجاد یک انقلاب خلاقانه در دنیای تجارت استفاده می کند.
1 دیو استوارت و مارک سیمونس (Dave Stewart and Mark Simmons)، زمین بازی تجارت: جایی که خلاقیت و تجارت برخورد می کنند. ( برکلی: نیو رایدرز پرس، 2010).
استوارت، دیو و مارک سیمونس. زمین بازی تجارت: جایی که خلاقیت و تجارت با هم برخورد می کنند. برکلی: نیورایدرز پرس،2010٫
این کتاب از داستان های موفقیت آمیز و تجربیات شخصی نویسنده ها برای ایجاد یک انقلاب خلاقانه در دنیای تجارت استفاده می کند( استوارت و سیمونس 2010، 22).
استوارت، دیو اند مارک سیمونس.2010٫ زمین بازی تجارت: جایی که خلاقیت و تجارت با هم برخورد می کنند. برکلی: نیو رایدرز پرس.