بنیامین نتانیاهو در 21 اکتبر 1949 در تلآویو متولد شد. او در نوجوانی بخشی از تحصیلات و زندگیاش را در آمریکا گذراند، سپس در 1967 به اسرائیل بازگشت و در نیروهای ویژه اسرائیل خدمت کرد. بعد از پایان خدمت نظامی به آمریکا بازگشت، از MIT فارغالتحصیل شد و مدتی در مشاوره مدیریت کار کرد. نتانیاهو در دهههای بعد وارد دیپلماسی و سیاست شد؛ از جمله نماینده دائم اسرائیل در سازمان ملل و سپس رئیس حزب لیکود. او سه دورهٔ نخستوزیری داشته است: 1996–1999، 2009–2021 و دوباره از دسامبر 2022 تاکنون و بهعنوان بلندمدتترین نخستوزیر اسرائیل شناخته میشود.
نتانیاهو با تکیه بر امنیت ملی، اقتصاد بازار آزاد و خطی سخت در برابر رقبای منطقهای شناخته میشود. او در طول سالها با تأکید بر تهدید هستهای ایران، سیاست خارجیاش را حول جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای و محدودسازی نفوذ منطقهای تهران قرار داده است.
روابط ایران و اسرائیل پس از انقلاب 1979 عملاً قطع و از آن زمان خصومت رسمی و استراتژیک پدید آمد؛دو طرف در دههها بارها یکدیگر را تهدید کرده و در عرصههای نظامی، اطلاعاتی و دیپلماتیک در مقابل هم عمل کردهاند. در این چارچوب، نتانیاهو ایران را تهدیدی «وجودی» برای اسرائیل خوانده، با اختلافات دربارهٔ برنامه هستهای ایران و مخالفت صریح با توافقهای بینالمللی (مانند برجام سابق) شناخته شده است.
