به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، گیلعاد اردان، نماینده سابق اسرائیل در سازمان ملل، در یک برنامه زنده شبکه 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی، از برنامهریزی مشترک سازمانهای جاسوسی موساد و CIA آمریکا برای ایجاد آشوب و جنگ خیابانی در ایران پرده برداشته است. اردان در این مصاحبه ادعا کرده که موساد و CIA برای اعتراضات ایران برنامه دارند و در حال مسلح کردن شورشیان هستند، و تأکید کرده که "آنها کار خود را بلدند!"
مقامات ایرانی این ادعا را به عنوان شواهدی از توطئه خارجی برجسته کردهاند، در حالی که هیچ واکنشی رسمی از سوی اسرائیل یا آمریکا منتشر نشده است. گیلعاد مناشه اردان در 30 سپتامبر 1970 در شهر اشکلون در جنوب اسرائیل متولد شد. پدرش از رومانی و مادرش از مجارستان به اسرائیل مهاجرت کرده بودند. خانوادهٔ او مذهبی – ارتدکس بود و اردان دوران خدمت نظامی خود را در ارتش اسرائیل گذراند و تا رتبهٔ کاپیتان ارتقا یافت. پس از دوران خدمت، او تحصیلات حقوقیاش را در دانشگاه بار-ایلان به پایان رساند و سپس مدرک کارشناسیارشد علوم سیاسی را از دانشگاه تلآویو اخذ کرد؛ او در سال 1999 در کانون وکلا پذیرفته شد.
ورود به سیاست و فعالیتهای اولیه: اردان از اواسط دههٔ 1990 در حلقههای سیاسی حزب لیکود فعال شد؛ ابتدا به عنوان مشاور آریل شارون و سپس مشاور دفتر نخستوزیر بنیامین نتانیاهو فعالیت کرد. او در سال 1998 به ریاست «جوانان لیکود» انتخاب شد و در ادامه مسیر سیاسیاش را در داخل این حزب دنبال کرد.
دورهٔ پارلمانی و نقش در کنست: اردان برای نخستین بار در انتخابات سال 2003 به کنست (پارلمان اسرائیل) راه یافت و از آن زمان تا سال 2020 نمایندهٔ لیکود در کنست بود. در طول دوران نمایندگیاش، سمتهای پارلمانی و کمیتهای متعددی را بر عهده گرفت و بهخاطر فعالیت در حوزههایی مانند مسائل اقتصادی، مبارزه با مواد مخدر جوانان و طرحهایی در زمینهٔ امنیت داخلی شناخته شد.
سوابق وزارت و کابینه: اردان طی سالها چندین وزارتخانهٔ مهم را عهدهدار شد. از جمله: وزیر حفاظت محیطزیست (2009–2013)، وزیر ارتباطات و وزیر دفاع در برابر تهدیدات شهری (Home Front Defense) (2013–2014)، وزیر کشور (2014–2015)، و بهویژه وزیر امنیت عمومی و وزیر استراتژیک و دیپلماسی عمومی (2015–2020). در مقام وزیر امنیت عمومی او مسئولیت نیروی پلیس، زندانها و خدمات آتشنشانی را داشت و همزمان مسئول سیاستهای مقابله با جنبش تحریمها (BDS) و استراتژیهای اطلاعرسانی بینالمللی شد. در دورهٔ وزارتش برنامههایی مانند ایجاد دفتر حفاظت از کودکان در فضای آنلاین و طرحهایی برای مقابله با محرکهای خشونت آنلاین اجرا شد.
انتخاب بهعنوان نمایندهٔ دائم اسرائیل در سازمان ملل و سفارت در واشینگتن: در می 2020، بنیامین نتانیاهو اردان را بهعنوان نمایندهٔ دائم اسرائیل در سازمان ملل معرفی کرد و قرار شد او همچنین پس از انتخابات 2020 ایالات متحده، همزمان بهعنوان سفیر اسرائیل در واشینگتن فعالیت کند — ترکیبی نادر که از زمان ابا ایبان در دههٔ 1950 سابقه نداشت. اردان در ژانویهٔ 2021، عملاً هر دو نقش را برعهده گرفت، اما چند ماه بعد و در ژوئن 2021 از سمت سفارت واشینگتن استعفا داد تا جای خود را برای نمایندهای که مورد تأیید دولت جدید باشد، آزاد کند و تمرکز خود را بر نمایندگی در سازمان ملل حفظ کند. در مقام نمایندهٔ اسرائیل در سازمان ملل (2020–2024) او به شدت از مواضع دولت اسرائیل دفاع کرد و سیاستهای تبلیغاتی و حقوقی متعددی برای مقابله با آنچه از نگاه او جانبداری یا وارد آمدن فشار به اسرائیل بود، دنبال کرد.
دستاوردها، سیاستها و نقدها: اردان از چهرههای برجستهٔ جناح راست و لیکود بوده و بهخاطر برخورد سختگیرانه با مسایل امنیتی و رویکرد قاطع نسبت به گروهها و دولتهایی که اسرائیل را بهزعم او delegitimize میکنند، شناخته شده است. در دورهٔ وزارت امنیت عمومی اقدامات و اصلاحاتی را در پلیس و سیاستهای داخلی اجرا کرد که طرفداران آن را گامی در جهت تقویت امنیت دانستند و منتقدان آن را دارای نگرانیهای حقوق بشری و محدودیت آزادیها توصیف کردند. همچنین نقش فعال او در مبارزه با جنبش BDS و تمرکز بر دیپلماسی عمومی از ویژگیهای بارز دورهٔ کاریاش بود.
مسئولیتهای بینالمللی و پایان مأموریت در نیویورک: اردان در 2022 بهعنوان یکی از نایبرئیسهای مجمع عمومی سازمان ملل برای جلسهٔ هفتادوهفتم انتخاب شد. او پس از چهار سال نمایندگی در سازمان ملل، در تابستان 2024 مأموریت خود را به پایان رساند. رسانهها و ناظران سیاسی کارنامهٔ او را بسته به نگرش سیاسیشان متفاوت ارزیابی کردهاند: از ستایش بابت دفاع فعال در مجامع بینالمللی تا انتقاد بابت سیاستهای تهاجمی دیپلماتیک.
زندگی شخصی و فعالیتهای غیردولتی: اردان متأهل و پدر چند فرزند است. او علاوه بر فعالیت رسمی دولتی، در نهادها و مؤسساتی مرتبط با امنیت، امدادرسانی و جامعهٔ مدنی نیز حضور داشته و در برخی انجمنها و کنفرانسهای بینالمللی دربارهٔ امنیت و دیپلماسی سخنرانی کرده است. در سالهای اخیر پس از خروج از دیپلوماسی رسمی، در برخی نهادهای امدادی و غیردولتی نیز نقشهایی ایفا کرده است.
