به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، همه ما حداقل یکبار در زندگی آکادمیک خود با این پدیده ماوراءالطبیعه مواجه شدهایم. ترمها پشت سر هم میآیند و میروند، ما جزو غایبین همیشگی یا ساکنین ردیف آخر کلاس هستیم که مشغول بررسی آخرین اخبار شبکههای اجتماعی یا بازی با گوشی هستیم. اما ناگهان، در یک روز آفتابی و فراموشنشدنی، ندایی درون ما بیدار میشود: «پسر/دختر، دیگه وقتشه آدم بشی و به درس گوش بدی!»
درست در همین لحظه سرنوشتساز است که جهان هستی تصمیم میگیرد با ما شوخی کند. ویدئویی که اخیراً در فضای مجازی دست به دست میشود و با استقبال شدید کاربران (بهویژه قشر مظلوم دانشجو) مواجه شده، دقیقاً همین لحظه دراماتیک را به تصویر کشیده است.
در این ویدیو، دانشجویی را میبینیم که با یک پوشه، خودکار آماده و چشمانی سرشار از «انگیزه کاذب»، به استاد چشم دوخته است. اما خروجی صدای استاد چیست؟ چیزی شبیه به فرکانسهای رادیویی خراب، زبان مریخی، یا زمزمههای مبهمی که بیشتر به لالایی شبانه شبیه است تا درس مبانی مدیریت یا ریاضی مهندسی!
کارشناسانِ حوزه «پیچاندن کلاس» معتقدند که صدای اساتید ارتباط مستقیمی با میزان انگیزه دانشجو دارد. هر چقدر شما مشتاقتر باشید، صدای استاد به طرز معجزهآسایی به "مومبلمومبل"های بیمعنی تبدیل میشود که فقط گوسفندان در دشتهای سرسبز قادر به درک آن هستند! در این حالت، دانشجو بین دو راهیِ گیر افتاده است:
1. به تلاش برای فهمیدن جملاتی که هیچ ساختار دستوری ندارند ادامه دهد و دچار دگرگونی مغزی شود.
2. جزوه را ببندد، به افق خیره شود و به این فکر کند که شام شب خوابگاه چیست.
به نظر میرسد این ویدیو بیش از آنکه یک شوخی ساده باشد، یک بیانیه روانشناختی درباره وضعیت کلاسهای 8 صبح دانشگاه است. جایی که استاد درس میدهد، دانشجو نگاه میکند، اما در حقیقت هیچکدام در آن مکان حضور فیزیکی و ذهنیِ همزمان ندارند!
شما هم اگر از این دست اساتیدِ «مریخیزبان» داشتهاید، تجربهتان را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید؛ البته اگر تا الان به خاطر صدایشان به خواب زمستانی نرفتهاید!
ساعدنیوز در فضای مجازی
