به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، دیگر خبری از آن تحلیلهای کلاسیک و خطکشیشده نیست؛ حالا خودِ رسانههای آمریکایی هم آب پاکی را روی دست پنتاگون ریختهاند. عملاً پرده از واقعیتی برمیدارد که سالهاست فرماندهان نظامی آمریکا سعی در کمرنگ جلوه دادن آن دارند: در تنگه هرمز، تکنولوژی برتر لزوماً برنده نیست.
این گزارش تصویری با کنار گذاشتن تعارفات معمول، انگشت روی نقطه ضعف اصلی نیروی دریایی آمریکا میگذارد. تحلیلگر آمریکایی اذعان میکند که ایران برخلاف صدام یا ارتشهای کلاسیک دیگر، قرار نیست تانک را جلوی تانک یا ناو را جلوی ناو بیاورد. آنها زمین بازی را عوض کردهاند.
گزارشگر با نمایش گرافیکی از تنگه هرمز توضیح میدهد که چطور ایران از جغرافیای خاص منطقه به نفع خود استفاده میکند. ناوهای هواپیمابر آمریکا شاید در اقیانوس باز شکستناپذیر به نظر برسند، اما در باریکه تنگه هرمز، عملاً در محاصره هزاران قایق تندرو قرار میگیرند. این رسانه اعتراف میکند که تاکتیک «یورش انبوه» (Swarm Attack) قایقهای تندرو سپاه، سیستمهای دفاعی پیشرفتهترین ناوها را هم «گیج و اشباع» میکند. وقتی صدها هدف متحرک همزمان هجوم بیاورند، رادارهای یک میلیارد دلاری هم کم میآورند.
بخش دیگر این گزارش به زرادخانهای اشاره دارد که در دل کوهها و خط ساحلی مخفی شده است. آمریکاییها اذعان دارند که ایران با استفاده از سکوهای متحرک و موشکهای کروز ضدکشتی، میتواند از هر نقطهای در ساحل شلیک کند و بلافاصله تغییر مکان دهد؛ تاکتیکی که شناسایی و انهدام سکوها را برای نیروی هوایی آمریکا تقریباً غیرممکن میکند.
تحلیلگر غربی هشدار میدهد که ایران نیازی ندارد حتماً ناو آمریکا را غرق کند؛ کافیست با مینریزی هوشمندانه، مسیر انرژی جهان را ببندد. آنها معتقدند پاکسازی این مینها برای آمریکا ماهها زمان میبرد و هزینهای سرسامآور دارد.
