به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، محمدرضا لطفی (17 دی 1325 – 12 اردیبهشت 1393) یکی از برجستهترین و تأثیرگذارترین چهرههای موسیقی سنتی ایرانی در قرن بیستم بود. او ردیفدان، آهنگساز، پژوهشگر، مدرس و نوازنده چیرهدست تار، سهتار (و گاهی کمانچه) شناخته میشود که نقش بزرگی در احیای موسیقی ایرانی، انتقال ردیف اصیل و پیوند آن با نسل جدید داشت.
اینجا متن کامل غزل مولانا (غزل شمارهٔ 2095 از دیوان شمس) که در اجرای بداههنوازی و آواز محمدرضا لطفی در دستگاه بیات اصفهان (با سهتار، همراهی تمبک سجاد منصوری و دف نبیل یوسف شریداوی) خوانده شده، آورده شده است:
با من صنما دل یکدله کن گر سر ننهم آنگه گله کن
مجنون شدهام از بهر خدا زان زلف خوشت یک سلسله کن
سیپاره به کف در چله شدی سیپاره منم ترک چله کن
مجهول مرو با غول مرو زنهار سفر با قافله کن
ای مطرب دل زان نغمهٔ خوش این مغز مرا پرمشغله کن
ای زهره و مه زان شعلهرو دو چشم مرا دو مشعله کن
ای موسی جان شبان شدهای بر طور برو ترک گله کن
در دشت طوی پا آبله کن انداز عصا و آن را یله کن
در گردن او رو زنگله کن
