به گزارش سرویس جامعه ساعدنیوز به نقل از همشهری، این حرف، سخن و باور خیلی از کارشناسان حوزه جوانان و ازدواج است. تا حالا با خودتان فکر کرده اید که واقعا چرا موضوع مهمی مانند ازدواج که با یک عمر زندگی فردی هر کدام از ما سرو کار دارد این قدر دست کم گرفته می شود؟ چقدر این موضوع و کم توجهی به آن در بالا رفتن نرخ طلاق در جامعه نقش دارد؟ برای گرفتن پاسخ این سوالات به بهانه روز ازدواج گفتگویی با سید محمد بطحایی، معاون وزیر کشور و رئیس سازمان امور اجتماعی کشور انجام دادیم. گفتگویی که در آن خیلی بی پرده و صریح درباره اسیب شناسی ازدواج جوانان صحبت شده است. چکیده این حرفها پیش چشم شماست.
متاسفانه هم نرخ ازدواج در کشور ما رو به کاهش است هم صد تاسف نرخ طلاق رو به افزایش است اما نرخ طلاق بامیانگین دنیا فاصله دارد. درست است خوشبختانه آمار طلاق در کشور ما در مقایسه با امار طلاق دنیا کمتر است و ما هنوز به میانگین دنیا در این باره نرسیده ایم اما همین امار فعلی هم با توجه به پیشینه تاریخی، فرهنگی، دینی و مذهبی ایران قابل توجیه نیست. ما در حوزه آسیب های اجتماعی تقریبا در هر توع آسیبی که ردیابی کنیم می بینیم ریشه اش در خانوده است. یعنی اگر خانواده ای تشکیل نشده باشد یا خانواده سالم وروبراه نباشد سرمنشا بسیاری از اختلات فردی و اجتماعی خواهد بود. وقتی به این موضوع عمیقا نگاه می کنیم تازه پی می بریم چرا اینقدر در ادبیات دینی، اسلامی و ریشه های تمدنی کشور به ضرورت تشکیل خانواده وازدواج تاکید شده است.
درباره علل کاهش نرخ ازدواج و کم رغبتی جوانان به تشکیل خانواده علل و موضوعات متفاوتی مطرح می شود که از جمله مهمترین این موضوعات می توان به موضوعات اقتصادی و فرهنگی اشاره کرد. متاسفانه در سالهای اخیر یکی از دلائلی که تشکیل خانواده را با مشکل روبرو کرده مسائل معیشتی است و واقعیت این است که جوانان می ترسند در صورت تشکیل خانواده از عهده تامین معیشت خانواده برنیایند. موضوعی که تا حدی برای ازدواج و راه اندازی خانواده ضروری و قابل توجه است اما پژوهش ها و بررسی علل طلاق در میان اقشار مختلف جامعه از جمله قشر مرفه نشان داده است هر چند مسائل اقتصادی نقش مهمی در تشکیل زندگی جوانان و ازدواج آنها دارد اما آنچه بیش از مسائل اقتصادی می تواند خانواده را قوام ببخشد و آن را به سمت خانواده ای سالم هدایت کند دانش و مهارت است. در واقع تجربه ثابت کرده است که اگر خانواده و زوجین با مهارت های زندگی آشنا نباشند در زمام رویارویی با مشکلات و چالشها نخواهند توانست راه برون رفت از این چالشها را پیدا کنند مسئله که به مرور باعث فاصله افتادن بین زوجین و جدایی آنها می شود.
دنیا امروز روی این موضوع متمرکز شده است توجه به اموزش مهارت های زندگی در دانشگاه ها و سالهای پایانی دبیرستان. موضوعی که متاسفانه امروز نه در دانشگاه ها و نه در دبیرستان های ما جدی گرفته نمی شود. و اگر مبالغه نشود باید بگویم جای اموزش مهارت های زندگی در سیستم اموزش عالی و قبل از ان بسیار خالی است. درست است امروز درس مدیریت خانواده در دبیرستان های ما تدریس می شود اما با پایین ترین درجه اهمیت و اولویت به این درس نگریسته می شود در دانشگاه ها هم وضع به همین روال است. جدا از این دو حوزه ما شاهد برگزاری دوره های اموزشی قبل از ازدواج هستیم. کلاسهای اموزشی که بسیار سطحی و باری به هر جهت در کشور در حال برگزاری است و آثار این کم توجهی و نگاه سطحی به این حوزه ها را ما امروز در کاهش امار ازدواج و افزایش امار طلاق می بینیم. یکی از مهمترین اولویت های ما در سال 1405 راه اندازی کارگاه های اموزشی و مهارت اموزی برای زوجین در آستانه ازدواج است.
در همه دولت ها طی ادوار گشذته همواره شاهد اجرای برنامه های حمایتی از ازدواج جوانان بوده و هستیم در این دولت هم وضعیت به همین شکل هست هر چند طی یک سال گذشته متاسفانه به خاطر وجود برخی شرایط خیلی در حوزه پرداخت وام ازدواج دولت هم رضایتی ندارد اما در سایر حوزه های حمایتی از زوجین جوان مانند پرداخت یارانه مادر و کودک در قالب کارت امید مادر، کالابرگ کودکان در قالب طرح یسنا و ... به کاهش دغدغه جوانان و زوج های جوان در امر فرزندآوری عملکرد خوبی داشته است. افزایش رغبت جوانان به ازدواج و استمرار زندگی مشترک آنها نیازمند توجه به همه بخشهاست از آموزش مهارت های زندگی تا ارائه حمایت های مستمر به زوجین جوان است.
