به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، رحمان احمدی، مردی که روزگاری با دستکشهایش سنگر تیم ملی را دربرابر توفانهای رقبا حفظ میکرد، امروز نه در زمین چمن که در میدان رنج و غیرت ایستاده است. او که قلبش برای خاک این سرزمین میتپد، از روزهای سخت و پرالتهاب ایران میگوید؛ از رنجی که بر مردم آوار شده و امیدی که به بهبود معیشت و آرامش دارد. احمدی با صراحتی کمنظیر، دست بر زخمهای عمیق میگذارد؛ از داغ جانکاه شهادت دانشآموزان مینابی تا خشم فروخوردهاش از استانداردهای دوگانه جهانی. او فیفا و چهرههایی چون ترامپ و نتانیاهو را به نقد میکشد و با صدایی رسا میپرسد: چطور میشود دستی که بوی خون میدهد، جایزه صلح میگیرد؟ این دروازهبان پیشین، تیم ملی را در آستانه جامجهانی، نه فقط یک تیم ورزشی که نمادی از ایستادگی دربرابر شیطنتهای بیرونی میبیند. از نگاه او، ایران برای عبور از این پیچ تاریخی، بیش از هر چیز به اتحاد، مدیریت بحران و باور به توان داخلی نیاز دارد؛ چراکه برای رحمان، فوتبال راهی است برای فریادزدن حقانیت ملتی که هرگز سر تسلیم فرود نیاورده است.
در مورد شرایط این روزهای ایران چه صحبتی دارید؟
بعد از وقوع جنگ شرایط سخت شد و مردم ما هم روزهای پراسترسی را سپری کردند. امیدوارم این روزها زودتر بگذرد و آرامش همیشگی در کشور عزیزمان حکمفرما باشد. مردم هم در این مدت نشان دادند که وطن و خاک این کشور برایشان چقدر مهم است. امیدوارم دولت هم در بحث اقتصادی به فکر مردم باشد و شرایط از هر نظر برای مردم بهتر شود.
فوتبالیستهای فعلی و سابق تیم ملی واکنشهای مختلفی به شهادت دانشآموزان مدرسه میناب داشتند. در این مورد چه صحبتی دارید؟
شهادت 168دانشآموز میناب قلب همه را به درد آورد و متأسفانه ایران با آدمهای روانی روبهرو شده است. اصلا نمیدانم در کشور بزرگی مثل آمریکا، چگونه یک روانی مثل ترامپ رئیسجمهور میشود! اگر یادتان باشد وقتی روسیه به اوکراین حمله کرد، از همه میادین ورزشی بایکوت شد ولی چطور میشود آمریکا به یک کشور حمله میکند یا رئیسجمهور یک کشور را میگیرد، ولی بهعنوان میزبان جامجهانی انتخاب میشود؟ جالب اینجاست که آدم بیمصرفی مثل اینفانتینو رئیس فیفا، به ترامپ جایزه صلح هم میدهد. آمریکا، رهبر و فرماندهان و همچنین خیلی از مردم و بچههای بیگناه ما را کشت ولی خیلیها در دنیا سکوت کردند. ترامپ و نتانیاهو خونخوار هستند ولی فیفا به آدمی که بوی خون میدهد جایزه صلح داده است.
در مورد شرایط تیم ملی صحبت کنیم. فکر میکنید ایران بتواند در جامجهانی نتایج خوبی بگیرد؟
قطعا در جامجهانی شیطنتهایی صورت خواهد گرفت تا تمرکز بازیکنان و کادر فنی بههم بریزد و ما باید این مسائل را بهخوبی مدیریت کنیم. شرایط تیم ملی هم خاص است و دوری بازیکنان از بازی رسمی، کار را سخت کرده است ولی امیدوارم با عملکرد خوب بازیکنان، نتایج خوبی در آمریکا بگیریم.
درخصوص همگروهی تیم ملی با چین، سوریه و قرقیزستان در جامملتهای آسیا2027 چه نظری دارید؟
روی کاغذ در گروه آسانی قرار گرفتهایم ولی دیگر نمیشود توقع داشت که این تیمها را با اختلاف گل بالا ببریم، چون همه تیمها پیشرفت کردهاند. تمرکز ما باید روی قهرمانی در جامملتها باشد، البته که این کار اصلا آسان نیست.
برخی معتقدند بعد از جامجهانی، باید در تیم ملی جوانگرایی صورت بگیرد. نظر شما چیست؟
طبیعتا برخی از این بازیکنان دیگر نباید در تیم ملی باشند ولی نباید سن و سال را زیاد ملاک قرار داد. مهمترین موضوع آمادگی بدنی و ذهنی یک بازیکن است و اینکه آن بازیکن تا چه حد و با چه کیفیتی میتواند به تیم ملی کمک کند. ما بعد از جامجهانی، زمان زیادی تا جامملتها نخواهیم داشت و اگر نیت قهرمانی باشد، بعید است جوانگرایی در تیم ملی انجام شود.
آیا حفظ امیر قلعهنویی برای جامملتها تصمیم درستی است؟
در مورد آینده که نمیتوان پیشبینی خاصی انجام داد ولی بحث زمان مطرح است و اگر مربی جدید بیاوریم، یک پروسه طولانی خواهد داشت. ما چند سال به کیروش زمان دادیم و فکر میکنم حفظ قلعهنویی تصمیم بهتری است، چون از تیمش شناخت دارد. اگر در جامجهانی نتایج خوبی بگیریم، در جامملتها هم این شانس را داریم که موفق باشیم ولی بدون برنامهریزی نمیتوانیم قهرمان شویم.
ساعدنیوز در فضای مجازی
