به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدئوی کوتاه و اثرگذار، شاهد حضور متفاوت الناز شاکردوست در فضایی مهآلود و پاییزی هستیم. او با پوششی چادرگونه و سیمایی که آرامشی غریب و در عین حال اندوهی عمیق را بازتاب میدهد، بر روی تنه درختی افتاده در جنگل نشسته است. شاکردوست با صدایی که طنین آن با فضای وهمآلود محیط گره خورده، ابیاتی از غزل مشهور «تنها تو میمانی» را بازخوانی میکند. نگاههای خیره او به دوردست و سکوت سنگین حاکم بر صحنه، فضایی شاعرانه و دراماتیک خلق کرده که مخاطب را ناخودآگاه در دنیای تنهایی و حسرتهای جاری در کلام غرق میکند.
این سکانس که مربوط به نقشآفرینی ماندگار او در فیلم «خدا نزدیک است» میباشد، به خوبی توانسته است قدرت بازیگری او را در قالبی ساده اما به شدت حسی به نمایش بگذارد. شعر قیصر امینپور در این قاب، فراتر از یک متن ادبی، به فریادی بیصدا بدل شده است؛ شعری که با استعارههای آتش، باد و خاک، ریشه دردهای باستانی و موروثی انسان را روایت میکند. ترکیب این واژگان مسحورکننده با فضای سرد جنگل و چهرهی معصومانه سوژه، چنان جادویی خلق کرده که گویی کلمات قیصر درست بر قامت این لحظه دوخته شدهاند. این غزل نه تنها یکی از زیباترین آثار ادبیات معاصر است، بلکه در این اجرا، عمقِ مفهومِ "فناپذیری ما و جاودانگی عشق" را با تمام وجود به بیننده منتقل میکند.
ساعدنیوز در فضای مجازی
