به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، خاک این سرزمین، تنها یک جغرافیا نیست؛ حافظهای مشترک و ریشهای عمیق در جان مردمانش است. در سالهای گذشته، هنرمندان ایرانی در بزنگاههای مختلف تاریخی، نهفقط در گفتوگوها و مصاحبهها، بلکه در سکانسهایی از سریالها و برنامههای تلویزیونی نیز بارها بر مفاهیم وطندوستی، تمامیت ارضی و همبستگی ملی تأکید کردهاند.
از جمله بابک حمیدیان که در مقاطع مختلف، چه در نقشآفرینیهای نمایشی و چه در اظهارنظرهای رسانهای، بر تعلق خاطر به ایران و ضرورت حفظ وحدت ملی تأکید داشته است. جملاتی که با لحنی صریح و بیپرده بیان شده و بازتاب گستردهای در فضای عمومی داشتهاند.
این مواضع، تنها دیالوگهایی در قاب تصویر نیستند؛ بلکه بازتاب نگاهی است که هنر را جدا از هویت ملی نمیبیند. بسیاری از بازیگران ایرانی در دورههای مختلف، با ایفای نقش در آثار مرتبط با دفاع از کشور، تاریخ معاصر و روایتهای ملی، تلاش کردهاند پیام ایستادگی و همبستگی را منتقل کنند. چنین رویکردی، در بزنگاههای حساس، بهعنوان پاسخی روشن و محکم به جریانهای تجزیهطلب تلقی شده است؛ جریاناتی که وحدت و یکپارچگی ایران را هدف قرار میدهند.
هنرمند، صرفاً اجراگر یک نقش نیست؛ او حامل پیام و معناست. وقتی یک بازیگر در سکانسی از یک سریال یا در قاب یک برنامه تلویزیونی از عشق به وطن سخن میگوید، آن جمله میتواند به نمادی از همدلی ملی بدل شود. در شرایطی که فضای رسانهای آکنده از روایتهای متضاد است، چنین موضعگیریهایی برای بخشی از افکار عمومی، نشانه ایستادن در «سمت درست تاریخ» تعبیر میشود.
در نهایت، آنچه باقی میماند، تصویر هنرمندانی است که در کنار مردم و در دل روایتهای ملی، بر پیوند ناگسستنی هنر و هویت ایرانی تأکید دارند؛ پیوندی که در سکانسها، دیالوگها و مواضع صریح، بارها و بارها تکرار شده است.
