به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، آدمهایی از جنس همین فیلم، بیریشه و صرفا به دنبال نقد کردن حوالههای مالی، دور میزی نشستهاند که خروجیاش چیزی جز ابتذال نیست. وقتی منطق سیاسی ته میکشد، شعارها از مفاهیم بلند به سمت سبزیپلو و ماهی و ادبیات رکیک جنسی سقوط میکنند و چنین می شود که یک جریان سیاسی، جدی بودنش را از دست میدهد و تبدیل به سوژهی خنده و تمسخر جامعه میشود.
سقوط فعلی جریان پهلوی، حاصل کار کاسبان سیاسی است، کسانی که اطراف پهلوی شکل گرفته، راهبردشان هیچ فرقی با پرویز و سیروس فیلم ندارد، آنها هم به دنبال بازگشت به گذشتهای هستند که برایشان بوی پول و غنیمت میدهد، نه آزادی و سیاست. وقتی شعار یک جریان به سطح لودگیهای شکمی و زیرشکمی تنزل پیدا میکند، یعنی آن جریان از درون تهی شده و دیگر هیچ نسبتی با واقعیت و مطالبات مردم ایران ندارد.
این جریان به جای آنکه جبههای سیاسی باشد، به یک سیرک رسانهای تبدیل شده که اراذل کلامی در آن نقش اول را بازی میکنند. پایان حیات سیاسی یک تفکر دقیقا از همینجا شروع میشود، جایی که دیگر کسی به شما به عنوان یک رقیب جدی نگاه نمیکند، بلکه صرفا فکاهینویسانی هستید که برای بقا در فضای مجازی، به هر اراجیفی چنگ میزنید. آنچه امروز میبینیم، پرده آخر از نمایشی است که در آن، مدعیان پادشاهی در باتلاق شعارهای مضحک خودشان غرق شدهاند.