به گزارش سرویس مجله خودرو ساعدنیوز، میتسوبیشی در سال 1973 خانواده جدیدی را با نام لنسر به خط تولید خود اضافه کرد که از آن سال به بعد با فروش بیش از 6 میلیون خودرو به عنوان یکی از موفق ترین مدل های شرکت شناخته می شود. لنسر بواسطه قدمت حضور در بازار ایران نیز طرفداران زیادی دارد. پس از گذشت نزدیک به ده سال این خودرو بار دیگر در سال 2014 و با دو مدل اقتصادی 1.6 لیتری (تیپ 1) و 1.8 لیتری (تیپ 4) به بازار داخلی راه یافت تا با رقیبان سرسخت کره ای به رقابت بپردازد. در چنین کلاس پرفروشی از بازار خودرو که اغلب مدل های حاضر در آن با طراحی مدرن و شیک کابین خودنمایی می کنند، لنسر به عنوان یک مدل مقرون به صرفه با طراحی سنتی و کابین ساده و در عین حال بهره مند از فرمانپذیری سریع و بی نقص شناخته می شود.
اگر بخواهید میتسوبیشی لنسر 2013 را از لحاظ طرح بدنه و نمای بیرونی با بسیاری محصولات مشابه نظیر هیوندای النترا یا نسل سوم کیا سراتو مقایسه کنید، قطعا شما نیز با ما هم عقیده خواهید بود که ظاهر میتسوبیشی لنسر نسبت به مدل های مذکور بی آلایش تر به نظر رسیده و در آن خبری از خطوط سیال و اشکال هندسی پیچیده به چشم نمی خورد که البته این سادگی را می توان نوعی حسن برای لنسر به شمار آورد؛ چرا که با وجود گذشت بیش از 13 سال از زمان طراحی اولیه این مدل، اما همچنان ظاهر میتسوبیشی لنسر به عنوان یک سدان خانوادگی اسپرت نسبتا قابل قبول بوده و نکته نامتناسبی در آن مشاهده نمی شود.
چراغ های کشیده جلو با فرمی اسپرت و تهاجمی که در جوانب یک جلوپنجره بزرگ چهار ضلعی حضور یافته اند، چهره ای کاملا متناسب با سلایق طرفداران خودروهای اسپرت را به رخ می کشند. طراحان در پروفیل جانبی، درب کاپوت، سپرها و اکثر پروفیل های بدنه از خطوط برجسته و چین خوردگی های متفاوت بهره برده اند تا فرم بدنه میتسوبیشی لنسر را هر چه خوش تراش تر جلوه دهند.
در نمای عقب میتسوبیشی لنسر نیز به لطف حضور چراغ هایی با طراحی ساده اما خشن، شاهد نمایی متناسب با نام لنسر خواهیم بود. در مجموع باید گفت که ظاهر میتسوبیشی لنسر گرچه آن المان های مدرن موجود در محصولات امروزی را به نمایش نمی گذارد اما همچنان زیبا به نظر می رسد و می توان آن را مصداق بارز برای این سخن دانست که می گوید: «سادگی عین زیبایی است».
هنگام حضور در کابین میتسوبیشی لنسر با سبکی از طراحی داشبورد مواجه خواهید شد که سادگی بیش از حد آن می تواند تا حدودی به ذوق شما خدشه وارد آورد؛ به ویژه طرح کنسول میانی و دریچه های تهویه مستطیل شکل آن کاملا قدیمی به نظر می رسد. غربیلک فرمان نیز به همراه حالت سیلندری دوگانه کیلومترشمار از جلوه جذاب و قابل قبولی در مقایسه با محصولات امروزی برخوردار نیست؛ هرچند که در زمان خودش یعنی سال 2007 میلادی که نخستین مرتبه این خودرو وارد بازار شد، می توانست به خوبی پاسخگوی نیازهای بصری کاربران باشد.
نکته دیگری که می تواند موجب کاهش هیجان زدگی شما شود و یا انتظارتان را از یک خودروی ژاپنی باکیفیت تغییر دهد، پلاستیک های خشک و متعدد استفاده شده در نقاط مختلف کابین است که از حضور آنها چندان خوشحال نخواهید شد. کابین میتسوبیشی لنسر فضای کافی را جهت حضور چهار سرنشین بزرگسال در اختیار کاربران قرار خواهد داد. صندوق عقب میتسوبیشی لنسر نیز معادل 344 لیتر گنجایش دارد که خیلی وسیع و جادار نیست.
به عنوان جمع بندی در پایان این بخش باید اعلام کنیم که کابین میتسوبیشی لنسر 2014 از لحاظ کیفیت و سطح طراحی نمی تواند انتظارات را به حد اعلا برآورده سازد؛ اما اگر بخواهیم انصاف را در نظر بگیریم، نمی توانیم انتقادات بیش از حدی را نثار کابین میتسوبیشی لنسر کنیم.
میتسوبیشی لنسر از لحاظ تجهیزات رفاهی آن چنان دست پر ظاهر نشده اما به هر حال می تواند به کف نیازهای مشتریان این گونه سدان هایی وارداتی جمع وجور به طرزی رضایت بخش پاسخ دهد: از جمله امکانات رفاهی موجود در سال 2014 نسخه 1.8 لیتری اتوماتیک می توان به موارد زیر اشاره کرد:
کروز کنترل، سنسورهای پارک در قسمت های جلو و عقب خودرو، سیستم های ترمز از قبیل: ترمز کمکی، ترمز ضد قفل و توزیع نیروی ترمز، چراغ های اتوماتیک، تنظیم ارتفاع نور خودکار، چراغ مه شکن در جلو، چرخش نور چراغ ها در سرپیچ، سیستم شستشوی کاسه چراغ، فرمان حساس به سرعت الکتروهیدرولیکی با تنظیمات دو حالته و روکش چرم+ دکمه های کنترل، هشت اسپیکر به علاوه ساب ووفر که سیستم صوتی راکفورد برای لنسر به ارمغان آورده، نمایشگر لمسی مرکزی با قطر 7 اینچ، دوربین دید عقب، بلوتوث، ورود بدون کلید، تهویه خودکار صندلی راننده با تنظیمات دستی، گرمکن صندلی های جلو، تودوزی چرمی صندلی ها، آینه جانبی تاشونده برقی به همراه گرمکن و سانروف.
میتسوبیشی لنسر موجود در بازار ایران با دو نوع موتور تنفس طبیعی به حجم های 1.6 و 1.8 لیتر به دست مشتریان ایرانی رسیده است. در این بین پیشرانه 1.8 لیتری به عنوان پرقدرت تر همراه با گیربکس cvt قادر است 140 اسب بخار قدرت و 176 نیوتن متر گشتاور را به سوی محور جلو ارسال کند که سبب شده این سدان 1350 کیلوگرمی ظرف مدت زمان 11.5 ثانیه از حالت سکون به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت دست یابد. میانگین مصرف سوخت و حداکثر سرعت این مدل نیز به ترتیب 6.6 لیتر و 192 کیلومتر بر ساعت ارزیابی اعلام شده است.
نمونه 1.6 لیتری نیز که با یک جعبه دنده چهار سرعته اتوماتیک جفت شده قادر است 115 اسب بخار قدرت و 154 نیوتن متر گشتاور تولید کند. شتاب صفر تا صد، نهایت سرعت و میانگین مصرف سوخت میتسوبیشی لنسر 1600 به ترتیب برابر است با 13.6 ثانیه و 180 کیلومتر بر ساعت و 7 لیتر در هر 100 کیلومتر. ناگفته نماند که پیشرانه 1.6 لیتری میتسوبیشی لنسر به همراه یک گیربکس پنج سرعته دستی نیز در بازار ایران ارائه شده است.
کیفیت سواری مطلوب، کیفیت ساخت بالا، دوام فنی و قدرت مانورپذیری مناسب از جمله نکات مثبت لنسر 2013 به شمار می روند. ضمنا موارد منفی نظیر: عملکرد غیراسپرت گیربکس سی وی تی و بازار خرید و فروش ضعیف تر مدل دنده ای را می توان در کارنامه این خودرو مشاهده کرد.
میتسوبیشی لنسر یک سدان معروف در سطح بین المللی است که در بازار ایران نیز یاد و خاطره خوشی از نسل های گذشته آن به جای مانده است. اما نسل جدید لنسر آن طور که بایدوشاید نتوانست انتظارات را به ویژه در بخش فنی و یا طراحی کابین برآورده سازد. از لحاظ وضعیت فروش باید اعلام کرد که نسخه اتوماتیک میتسوبیشی لنسر شرایط بهتری داشته و با رونق بیشتری مواجه است. اما در مجموع می توان گفت که وضعیت فروش میتسوبیشی لنسر در قیاس با حریفان کره ای یا چینی موجود در بازار ایران همچون: هیوندای النترا، کیا سراتو و به ویژه در قیاس با کراس اوورهای جمع وجور، در سطح پایین تری قرار داشته و در اولویت های بعدی مشتریان جای می گیرد.
