میزان مصرف، تاثیرات و مکانیزم اثر داروی زئومین

داروی زئومین چیست ؟

داروی زئومین باعث بلاک شدن فعالیت های عصبی شده این امر اگر به طور گسترده در بدن رخ دهد باعث بروز بیماری بوتولیسم می شود ولی گاهی از تزریق فرم رقیق شده سم بوتولینوم برای کاهش تحرک پوست و انجام عمل بوتاکس استفاده می شود.

این ماده دارای اثر گسترده ای برای درمان دیستونی دهانه رحم (بروز حالت اسپاسم شدید در ماهیچ های گردن رحم) یا سفتی عضلات در نواحی آرنج، مچ دست، انگشتان دست، مچ پا یا انگشتان پا مورد استفاده قرار می گردد.

گاهی برخی ماهیچه های ناحیه چشم به خاطر بروز اختلالات عصبی دچار مشکل در کارکرد می شوند. این موارد شامل حرکات کنترل نشده چشم و اسپاسم پلک ها و منظم نبودن خوابیدن پلک ها است. با استفاده از داروی زئومین می توان این اختلال را درمان کرد.

درمان افتادگی مزمن دهان (سیالوره) از دیگر کاربردهای مفید داروی زئومین است. کاهش چین و چروک صورت و خطوط آن که به اصطلاح خطوط اخم می گویند، از دیگر کاربردهای گسترده این دارو است.

موارد مصرف داروی زئومین

اگر فرد به به سم بوتولینوم (بوتاکس) حساسیت داشته و یا در صورت ابتلای فرد به مواردی نظیر عفونت، تورم یا ضعف ماهیچه ها در ناحیه ای که دارو به فرد تزریق می شود، نباید این دارو را دریافت کند.

همچنین اگر چه زئومین به صورت سطحی تزریق می شود ولی در صورت تزریق عمقی و یا پخش شدن در بدن ممکن است عوارض بدی را برای فرد دریافت کننده به همراه داشته باشد.

در صورتی که فرد بعد از دریافت داروی زئومین با مواردی نظیر خشن بودن صدا، افتادگی پلک، بروز اختلالاتی در بینایی، ضعف شدید ماهیچه های بدن، از دست دادن کنترل مثانه یا بروز اختلالاتی در تنفس، بروز مشکل در هنگام صحبت کردن یا بلع مواجه شد، در این زمینه باید فوراً به پزشک معالج خود مراجعه و موارد فوق را به ایشان اطلاع دهد.

البته بعضی از موارد فوق طبیعی و تا چند هفته پس از تزریق امکان وقوع آن وجود دارد.

سعی کنید روند درمانی صرفاً توسط یک پزشک معالج صورت گیرد و آخرین درمان خود را باید به مراقب سلامت خود اطلاع دهید.

باید به یاد داشته باشید استفاده زیادتر از این سم لزوماً به معنای کارکرد بیشتر و بهتر نیست بلکه حتی ممکن است گاهی فرد را با مکانیسم های که قبلاً گفته شد، درگیر کرده و عوارض جانبی خطرناکی را در فرد ایجاد کند.

یادآوری این نکته مهم است که اثر داروی زئومین همیشگی نیست و موقتی است و ممکن است صرفاً تا سه ماه به طول بیانجامد. در صورت واکنش بدن نسبت به سم بوتولینوم این زمان ممکن است کمتر نیز باشد.

نکات مورد استفاده از زئومین

اگر شما این موارد زیر را دارید از یک پزشک یا دکتر داروساز بپرسید که آیا مصرف این دارو بی خطر است:

به دریافت سایر شکل های سم بوتولینوم مانند Botox، Dysport یا Myobloc (خصوصاً در ۴ ماه اخیر).

اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS، یا "بیماری لو جریگ").

بروز بیماری میاستنی گراویس؛

سندرم لامبرت-ایتون؛

بروز یک مشکل تنفسی جدی نظیر آسم یا آمفیزم.

بروز مشکلاتی در عمل بلع؛

ضعف ماهیچه های صورت فرد دریافت کننده این دارو (افتادگی پلک ها، ضعف پیشانی، عدم توانایی در بالا بردن ابرو).

تغییر در ظاهر طبیعی صورت فرد.

بروز یک اختلال عصبی مانند تشنج.

بروز خونریزی در فرد دریافت کننده این دارو؛

بروز بیماری های قلبی - عروقی؛ یا

جراحی (خصوصاً روی صورت فرد).

میزان و نحوه مصرف داروی زئومین

نحوه مصرف زئومین

نحوه دریافت این دارو به صورت تزریق عضلانی و یا در غده فرد است. معمولاً روش دریافت این دارو به صورت هر ۱۲-۱۶ هفته یکبار است.

فواصل تزریق این محصول باید حداقل ۳ ماه باشد تا سلامت فرد را به خطر نیندازد. درمان توسط این دارو حتی اگر برای موارد مربوط به زیبایی انجام گیرد، باید توسط یک پزشک متخصص صورت گیرد.

بسته به شرایطی که ممکن در طی پروسه درمانی پیش بیاید، تزریق داروی زئومین ممکن است در بیشتر از یک ناحیه در بدن انجام شود.

قطره های چشمی، پماد، لنز تماسی ویژه یا موارد دیگری که برای محافظت از سطح چشم فرد دریافت کننده این نوع دارو، مواردی هستند که در صورت به کار بردن زئومین برای رفع اختلالات چشمی ممکن است نیاز به استفاده از آنها باشد.

در این موارد فرد باید نظر پزشک معالج را جویا شده و آنها را به کار بندد. ممکن است بعد از تزریق این دارو برای رفع مشکل اسپاسم عضلات گردن شاید نیاز به زمانی نزدیک به ۷ روز باشد.