به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، دکتر مهدی زارع با اشاره به زمینلرزههای اخیر عسلویه اظهار کرد: از اول تا 25 بهمن 1404، 9 زلزله با بزرگای بیش از 4 در این منطقه ثبت شد. این زمینلرزهها در همان محدودهای رخ دادند که پیشتر نیز در مرداد 1404 شاهد زلزلههای 4، 4.7 و 4.9 بود. وی افزود، منطقه رومرکز زلزلهها بخشی از سامانه لرزهخیز گسترده جنوب ایران است و زمینلرزههای تاریخی بندر سیراف در سالهای 978 و 1008 میلادی نیز نشاندهنده فعالیت بخشی از خمیدگی جبهه کوهستان است.
زارع تأکید کرد که وجود گنبدهای نمکی در منطقه باعث وقوع زلزلهها بهصورت خوشهای و پیاپی میشود. وی افزود که زلزلههای تاریخی و اخیر، از جمله زمینلرزههای فروردین 1392 دشتی و فروردین 1400 گناوه، همه ناشی از فعالیت همین گسلها بودهاند.
وی همچنین به تأثیر فعالیتهای انسانی اشاره کرد و گفت: برداشت گسترده نفت و گاز از مخازن عظیمی مانند پارس جنوبی میتواند با تغییر تنشهای زمین، وقوع زمینلرزههای القایی یا چکانشی را تسریع کند. تغییراتی مانند خشککردن ساحل و ایجاد بسترهای جدید نیز باعث تشدید امواج لرزهای شده و تجربه زلزله را برای ساکنان ملموستر میکند.
زارع یادآور شد که دادههای لرزهنگاری بهطور واضح نشان میدهند این زمینلرزهها ناشی از فعالیتهای نظامی نیستند. وی توضیح داد که با بررسی امواج P و S، عمق زلزله و ویژگیهای لرزهای میتوان تفاوت زلزله طبیعی و انفجار را مشخص کرد؛ زلزلههای عسلویه عمدتاً در عمق 6 تا 12 کیلومتر رخ دادهاند، در حالی که انفجارهای سطحی یا زیرزمینی معمولاً ژرفای کمتر از 2 کیلومتر دارند.
در پایان، زارع بیان کرد: وقوع پیاپی دهها زمینلرزه در یک بازه کوتاه زمانی، پدیدهای طبیعی به نام "خوشه لرزهای" است و دادههای علمی نشان میدهند که لرزشهای منطقه عسلویه ریشه در تحرکات طبیعی پوسته زمین دارند، نه فعالیتهای نظامی.
