به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، تصور کنید کودکی کوچک، با لهجهای شیرین و چشمانی که هنوز جنگ را به تمام معنا نچشیده، روبهروی دوربین مینشیند و با تمام وجودش برای همسایگانش دعا میکند. همین صحنه کافی بود تا قلب میلیونها نفر بلرزد.این دخترک افغانستانی، با همان سادگی کودکانهاش، از روزهایی میگوید که کشورش صد جنگ را پشت سر گذاشته. اما به جای شکایت، لبخند میزند و از صمیم قلب میگوید: «از صمیم قلب برای ایرانیان عزیز…» و بعد با دستان کوچکش اشاره میکند: «قدمتان روی چشم ماست».
جملهای که در فرهنگ ما به معنای نهایت احترام و پذیرش است. او در ادامه دعا میکند که خداوند مشکلات ایران را حل کند و با «الهی آمین» تمام میکند.این صدای معصوم، فراتر از یک ویدئو است. یادآوری است که در عمق سختیها، هنوز انسانهایی هستند که مرزها را با عشق میشکنند. ملتی که خود مظلوم و شریف نامیده شده، حالا با زبان یک کودک، پیام صلح، همدلی و برادری را به گوش همسایه میرساند. جایی که سیاستها گاهی فاصله میاندازند، این لبخند ساده و این اشک پاک، دوباره پیوند میزند.این پیام سادهٔ یک کودک، به ما نشان میدهد که صلح واقعی از دلهای پاک آغاز میشود؛ نه از مذاکرههای طولانی. دخترکی که هنوز نامش را نمیدانیم، اما پیامش حالا در دل همهٔ ماست: «ما با شما هستیم، حتی در سختیها».
قربونت برم نفس… ملت مظلوم و شریف افغانستان.
