به گزارش سرویس چند رسانه ای ساعدنیوز، کافیست چند ثانیه از این تصاویر را ببینید تا ماشین زمان روشن شود؛ برگردیم به عصرهایی که تلویزیون تنها یک یا دو کانال داشت، زنگ مدرسه که میخورد، دویدن شروع میشد و دنیا به اندازه همان کارتونهای ساده و صمیمی، امن و دوستداشتنی بود.
«پسر شجاع» با قهرمانی خاموش، «رابین هود» با عدالتخواهی کودکانه و «مدرسه موشها» با شیطنتها و آموزشهای ساده اما ماندگار، نهفقط سرگرمی که معلم احساس، رفاقت و امید بودند.
این ویدئو سفری است به قلب خاطرات؛ جایی که رنگها کمرنگتر بودند اما احساسها پررنگتر. اگر دلتان برای روزهایی تنگ شده که شادیها ساده و رویاها بیواسطه بودند، تماشای این ویدئو را از دست ندهید؛ شاید لبخندی ناخواسته، شما را هم مهمان گذشته کند.
