به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، آیتالله سیدمحمدعلی آلهاشم، امامجمعه تبریز و نماینده ولیفقیه در آذربایجان شرقی، از چهرههایی بود که نامش با مردمیبودن، حضور در میان مردم و ارتباط نزدیک با لایههای مختلف جامعه تبریز شناخته میشد. او سال 1341 در تبریز به دنیا آمد، تحصیل خود را تا پایان دبیرستان در همین شهر ادامه داد، سپس برای تحصیل علوم دینی راهی حوزه علمیه قم شد؛ تحصیلات حوزوی را تا سطح چهار ادامه داد، 14 سال در درس خارج فقه رهبر انقلاب حضور داشت و دکترای فقه و مبانی حقوق را نیز دریافت کرد.
آلهاشم در سالهای پس از تحصیل، مسئولیتهای مهمی را در ساختار جمهوری اسلامی برعهده گرفت. او از سال 1388 تا 1396 ریاست سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران را برعهده داشت و همزمان با حکم رهبر انقلاب بهعنوان نماینده ولیفقیه در ارتش فعالیت میکرد. در کنار این مسئولیتها، به تدریس در مدرسه علمیه طالبیه تبریز نیز مشغول بود.
آنچه آلهاشم را در حافظه عمومی تبریز برجسته کرد، سبک متفاوت او در ارتباط با مردم بود. او از نخستین روزهای مسئولیتش در تبریز دستور داد نردههای میان مردم و مسئولان در مصلای نماز جمعه جمعآوری شود و همین تصمیم، به نمادی از رویکرد مردمی او تبدیل شد. حضور در بازار تبریز، گفتوگو با کسبه، رفتوآمد در سطح شهر، سوار شدن بر مترو و تاکسی و توجه به مسائل روزمره مردم، از جمله ویژگیهایی بود که در روایتهای رسانهای و مردمی درباره او تکرار شده است.
صبح 30 اردیبهشت 1403، بالگرد حامل رئیسجمهور سیدابراهیم رئیسی و همراهانش در منطقه ورزقانِ آذربایجان شرقی دچار سانحه شد. خبرگزاریهای رسمی و بینالمللی گزارش کردند که این سانحه به جانباختن رئیسجمهور، وزیر امور خارجه و دیگر سرنشینان انجامید و در میان آنان، سیدمحمدعلی آلهاشم نیز به شهادت رسید. در گزارشهای اولیه، منابع محلی و سپس رسانههای رسمی تأیید کردند که در محل حادثه نشانهای از حیات باقی نمانده است.
پیکر آیتالله آلهاشم روز سوم خرداد 1403 در تبریز با حضور گسترده مردم تشییع شد و سپس در گلزار شهدای وادی رحمت به خاک سپرده شد. تصاویر و گزارشهای منتشرشده از این مراسم، بدرقه پرشور مردم تبریز با امامجمعه محبوب خود را نشان میداد؛ وداعی که بازتاب جایگاه اجتماعی و محبوبیت او در میان شهروندان بود.
آیتالله سیدمحمدعلی آلهاشم در سالهای مسئولیت خود کوشید فاصله میان تریبون و زندگی واقعی مردم را کم کند؛ رویکردی که باعث شد نامش در تبریز بیش از یک مقام رسمی، بهعنوان چهرهای نزدیک، صمیمی و اثرگذار در ذهن مردم بماند. شهادت او در سانحه بالگرد، پایان زندگی یک روحانی خدمتگزار بود، اما خاطرهاش همچنان در تبریز و آذربایجان زنده مانده است.
