به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، استاد شهریار با خواندن این شعر، عمق نگاه شاعر به زندگی و گذر زمان را به تصویر کشید و شدت بیان آن باعث شد که خود استاد هم نتواند اشکهایش را پنهان کند. این لحظه نه تنها بینندگان و شنوندگان را تحت تأثیر قرار داد، بلکه نشاندهنده قدرت کلمات و وزن عاطفی شعر شهریار است.
