به گزارش سرویس جامعه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، ین کشتی در عمق 5.5 متری از سطح زمین و نزدیک پارک سیوتادلا کشف شد؛ این منطقه که قرار است به زودی بازسازی شود، از سال 1996 به عنوان پارکینگ عمومی استفاده میشد، اما پیشتر بازار ماهیفروشان شهر بوده و در زمانی قبلتر از آن نیز ساحل شهر بوده است. کشتی «سیوتادلا یک» به احتمال زیاد یا در نزدیکی ساحل غرق شده یا عمداً رها شده و طی سالها با رسوبات پوشانده شده است.
بخشی از کشتی به طول 10 متر و عرض بیش از 3 متر سالم باقی مانده است. این بخش شامل حدود سی قاب چوبی منحنی شکل و حداقل هفت تخته پوششی است که سطح خارجی کشتی را میپوشاند. این تختهها با میخهای چوبی به قابها وصل شدهاند و دو قطعه طولی نیز که با میخهای آهنی ثابت شدهاند، حفظ شدهاند. این روش ساخت که به «ساخت اسکلت» معروف است، در قرون وسطی در مدیترانه رواج داشت و از قرن پانزدهم در سراسر اروپا گسترش یافت.
این کشف به تحولات تاریخی سواحل بارسلونا مربوط است. از سال 1439 با ساخت اولین اسکلههای مصنوعی، ساختار ساحلی تغییر کرد و جزیره شنی «تاسکا» که قرنها از شهر محافظت میکرد از بین رفت. ترکیب جریانهای ساحلی، دهانه رودخانه بسوس و طوفانها باعث شد که ساحل به سرعت پیشروی کرده و مناطق دریایی قبلی را پوشش دهد. به همین دلیل است که محل ساحل قدیمی حالا تقریبا در مرکز شهر قرار گرفته است.
شهر بارسلون در دوران امپراتوری روم اهمیت پیدا کرد و پس از تصرف آن توسط ویزیگوتها در قرن پنجم، به عنوان پایتخت آنها معین شد. در سال 1137بارسلونا به یکی از مراکز تجاری مهم مدیترانه تبدیل شد.
اولین اسکله در بارسلونا در سال 1477 ساخته شد. تا آن زمان، این شهر به یک مرکز مهم در صنایع دستی، تولیدات و تجارت دریایی تبدیل شده بود و کالاهایی از جمله پوست، روغن زیتون، زعفران و محصولات نساجی مانند ابریشم و پشم را به سراسر اروپا و مدیترانه صادر میکرد.
منبع: فرادید
