به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، «مژده بده، مژده بده، یار پسندید مرا» یکی از شورانگیزترین و عاشقانهترین غزلهای استاد هوشنگ ابتهاج (سایه) که با زبانی ساده اما عمیق، شادی وصال و غرق شدن عاشق در نور معشوق را روایت میکند. این شعر جاودان با تصنیف زیبایی که استاد محمدرضا لطفی بر روی آن ساخته، به اثری ماندگار در موسیقی سنتی ایرانی تبدیل شده و اجرای آن با گروه همنوازان شیدا، هنوز هم دلها را به لرزه درمیآورد.
در این اجرا، غوغای آواز محمد معتمدی به اوج میرسد؛ صدایی گرم، پراحساس و پر از شور که هر بیت را با جان و دل میخواند و شنونده را مستقیم به حال و هوای عاشقانه شعر میبرد. معتمدی با ظرافت و قدرت بیان، کلمات سایه را چنان زنده میکند که گویی خود عاشق در حال فریاد شادی است و این آواز، یکی از زیباترین نمونههای تلفیق شعر معاصر با موسیقی دستگاهی به شمار میرود.
دفنوازی استاد لطفی هم در این قطعه، جادویی و نفسگیر است؛ ریتمهای پرضرب و چرخشی دف که زیر آواز جریان دارد، حس سرمستی و چرخش عاشقانه را دوچندان میکند. ترکیب تار لطفی، آواز معتمدی و شعر ابتهاج، این اثر را به یکی از شاهکارهای عاشقانه موسیقی ایرانی بدل کرده؛ قطعهای که هر بار شنیده میشود، مژدهای تازه برای دلهای عاشق میآورد.
