به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، توی این سکانس میبینیم که شخصیتهای اصلی جلوی یه خانم با قیافه عجیب و غریب (بانو سولاکارکاس) نشستن که انگار مسئول جدیده. این خانم با یه لحن جدی و خشک خودش رو معرفی میکنه، اما نکته خندهدارش اینجاست که وسط حرف زدنش یهو صداهای عجیب و غریب مثل تف کردن و عطسههای صدادار درمیاره! سام درخشانی هم با اون تیپ دهه پنجاهی و قیافه متعجبش، سعی میکنه ادای اون رو دربیاره و با همون فاز بپرسه که بانو قبلی کجا رفته. وقتی میفهمه بانو قبلی رفته «نیو لندن»، با یه لحن باحالی ابراز دلتنگی میکنه و میگه «تازه داشتیم به هم عادت میکردیم» که قشنگ کل کلهای ریزشون رو یادت میآره.
این ویدیو در واقع داره با زبان طنز نشون میده که شاید در آینده (سال 1800 شمسی)، کلاس گذاشتن و باکلاس حرف زدن به جای کلمات قلمبهسلمبه، با یه سری آواها و صداهای مندرآوردی جایگزین بشه. نویسنده خیلی هوشمندانه خواسته بگه که چطور فرهنگ و زبان میتونه توی چرخش زمان به قهقرا بره یا کلاً عوض بشه. بازی سام درخشانی هم که دیگه نگم برات؛ اون میمیک صورتش وقتی سعی میکنه «بانو» رو با اون صداهای مسخره تلفظ کنه، اوج کمدی ماجراست و نشون میده که حتی در مریخ هم ایرانیها همون روحیه طناز خودشون رو حفظ کردن.
