به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، در تمام این مدت، روی صحنه و در قاب دوربین، نقش قهرمانی را بازی کردید که گویا دغدغهای جز حقوق دختران این سرزمین ندارد. با کلمات بازی کردید و از مطالبات زنان پلهای ساختید برای بالا رفتن؛ اما انگار آن همه شعار، فقط متعلق به دنیای نمایش بود، نه دنیای واقعی.
شما در هر اجرا به ظاهر حامی دختران این مرز و بوم بودید، اما در «اجرای اصلی زندگیتان»—جایی که باید وجدان و انسانیت نقش اول را بازی میکرد—شکست خوردید. سکوت این روزهای شما، صدای بلندِ همان حقیقتی است که سعی داشتید زیر نقاب حمایت پنهان کنید.