به گزارش سرویس علم پایگاه خبری ساعدنیوز، بسیاری از ما خاطراتی از شبزندهداریهای توام با ترس پس از تماشای یک فیلم یا شنیدن یک داستان ترسناک در کودکی داریم. اما آیا این ترسها صرفاً خاطراتی گذرا هستند یا میتوانند ساختار روانی ما را در بزرگسالی تحت تأثیر قرار دهند؟
در برنامه اخیر با حضور دکتر سعید عزیزی، مشاور خانواده و المیرا شریفیمقدم، موضوع "ماندگاری ترسهای کودکی" مورد بررسی قرار گرفت. دکتر عزیزی با اشاره به اینکه برخی ترسها به دلیل حساسیتهای روحی خاص در کودکان "ماندگار" میشوند، تاکید کرد که تماشای محتوای نامناسب (مانند فیلمهای ترسناک با ردهبندی سنی بالاتر) میتواند تا ماهها سیستم خواب و آرامش کودک را مختل کند.
دکتر عزیزی در این گفتگو، چکلیستی از اقدامات لازم برای والدینی که فرزندشان دچار ترس شده است، ارائه داد:
پذیرش و همراهی: اگر کودک از ترس به اتاق شما پناه آورد، او را طرد نکنید؛ اجازه دهید در کنار شما احساس امنیت کند.
تغییر فضا با بازی: در موقعیتهایی مثل تاریکی یا قطع برق، با استفاده از شوخی، بازی و لطیفه، ذهن کودک را از "تهدید" به سمت "تفریح" منحرف کنید.
عدم بازآفرینی خاطره: تکرار و یادآوری مداوم موضوع ترسناک توسط والدین، باعث تثبیت آن در ناخودآگاه کودک میشود؛ پس از صحبت درباره آن خودداری کنید.
در پایان، این کارشناس خانواده خاطرنشان کرد که تفاوتهای فردی در کودکان بسیار تعیینکننده است؛ ممکن است صحنهای برای یک کودک خندهدار باشد، اما برای کودکی دیگر با روحیه حساستر، به یک کابوس طولانیمدت تبدیل شود.