به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، مواجهه با صحنههای دلخراش در میادین جنگ یا مناطق بحرانی، سیستم عصبی انسان را در وضعیت «جنگ یا گریز» مداوم قرار میدهد. در این لحظات، بخش «آمیگدال» در مغز که مرکز اصلی پردازش ترس است، به شدت فعال شده و میتواند منجر به شوک روانی یا انجماد هیجانی شود. برای پرستاران و امدادگران که در خط مقدم حضور دارند، ناتوانی در برونریزی این تنشهای آنی میتواند به مرور باعث ایجاد اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و فرسایش شفقت شود؛ بنابراین، استفاده از تکنیکهای بازیابی سریع، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای حفظ بقای حرفهای و سلامت روان است.
راهکارهای ارائه شده در این راهنما بر پایه اصول «تخلیه هیجانی» و بازگشت به آگاهی جسمانی بنا شدهاند. فرآیندهایی نظیر کنترل تنفس، بیان کلمات با صدای بلند و تحرک بدنی سریع، به مغز کمک میکنند تا میان «واقعه دردناکِ مشاهدهشده» و «امنیت در لحظه حال» تمایز قائل شود. این اقدامات با هدف قطع کردن زنجیره شوک و جلوگیری از رسوب خاطرات تروما در ناخودآگاه طراحی شدهاند تا فرد بتواند با تمرکز بر «مفید بودن» و معنابخشی به فعالیت خود، از احساس درماندگی مفرط رها شده و کارایی عملیاتی خود را در شرایط بحرانی حفظ کند.
