به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، یکی از شاخههای مهندسی برق، رشته مهندسی مخابرات است که بر طراحی و بهینهسازی سیستمها و اجزای ارتباطی و همچنین توسعه محصولات فناوری الکترونیک، تمرکز دارد. در ادامه با تعریفی که از رشته مهندسی برق مخابرات برای شما عزیزان ارائه داده ایم، شما را با گرایشهای این رشته آشنا کرده و در مورد بازار کار این رشته برای شما توضیحاتی ارائه میدهیم تا با دید بازتری بنا به علاقه خود و نیاز جامعه گرایش موردنظر خود را انتخاب کنید.
هدف از مخابرات ارسال و انتقال اطلاعات از نقطهای به نقطه دیگر است که این اطلاعات میتواند صوت، تصویر یا دادههای کامپیوتری باشد. مخابرات گرایشی از مهندسی برق است که در حوزه ارسال و دریافت اطلاعات از روشهای موجی و مخابراتی فعالیت میکند. کارشناسی ارشد مهندسی برق گرایش مخابرات با ارائه نظریهها و مبانی لازم جهت ایجاد ارتباط بین دو یا چند کاربر، انجام عملی فرایندها را به طور بهینه ممکن میسازد.
مهندسی مخابرات با ممکن ساختن ایجاد ارتباط پرسرعت، امن و آسان بین دو یا چند کاربر در مکانهای مختلف، زندگی انسان را متحول ساخته است. از آثار گسترش مهندسی مخابرات میتوان به رادیو و تلویزیون٬ اینترنت و ماهوارههای ارتباطی و یا تحقیقاتی (مخابرات فضایی) اشاره کرد.
به طور کلی تواناییهای فارغالتحصیلان کارشناسی ارشد مهندسی برق گرایش مخابرات در طراحی مدارهای، مخابرات سیار، فیبر نوری، سیستمهای کدینگ و رمزنگاری، طراحی انواع فرستندهها و گیرندههای مخابراتی، تجهیز، تعمیر و بهینهسازی شبکههای مخابراتی، طراحی آنتنها، سیستمهای بیسیم، رادارها و دکلهای مخابراتی است.
مهندسی مخابرات در مقطع ارشد خود به زیر گرایشهای "مخابرات میدان و موج" و "سیستم" تقسیم میشود.
در گرایش میدان، دانشجویان با مفاهیم میدانهای مغناطیسی، امواج، ماکروویو، آنتن و ... آشنا میشوند. یکی از پیچیدهترین و Hi-tech ترین رشتههای مهندسی، علم مهندسی مخابرات میدان است. تفاوت مخابرات میدان و سیستم این است که مخابرات سیستم در باند IF یا همان فرکانس میانی کار میکند، ولی مخابرات میدان در باند RF یا همان فرکانس بالای رادیویی کار میکند.
مخابرات میدان بیشتر تمرکز روی فرکانس بالا دارد که طول موج در مقایسه با ابعاد مدار و یا سازه مورد بررسی قابل قیاس باشد که دیگر نظریه مدار صادق نبوده و باید از نظریه الکترومغناطیس استفاده کرد.
در مبحث میدان، مهندسان با ارسال، انتشار و دریافت امواج الکترومغناطیسی از طریق یک کانال مخابراتی که میتواند فضای آزاد در مخابرات بیسیم و یا یک فیبر نوری در مخابرات فیبر نوری باشد و فرستنده و گیرنده که میتواند یک آنتن ماهواره در مخابرات ماهوارهای و یا یک مدار الکترونیکی در مخابرات فیبر نوری باشد، سروکار دارند؛ به عبارت دیگر، میتوان گفت مهندسین میدان بهطور عمده با جنبهی فیزیکی چگونگی انتقال امواج حاوی اطلاعات، از نقطهای به نقطهی دیگر روبهرو هستند. بدین ترتیب مهندسی مخابرات میدان رابطه زیادی با فیزیک کاربردی (در قسمت الکترومغناطیس) دارد به طوری که نزدیکترین رشته به فیزیک است.
رشتهی مخابرات سیستم را مخابرات دیجیتال نیز مینامند که در این گرایش هدف بیشتر در طراحی سیستمهای مخابراتی، بهینهسازی و ایجاد ارتباط امن در مخابرات، مدولاسیونها و دمدولاسیونها (تطبیق اطلاعات به کانال ارتباطی برای ارسال و دریافت)، رمزکنندهها و آشکار کنندههای اطلاعات، همچنین فلیترهای مختلف که میتوانند امواج مزاحم یا پارازیت را از امواج اصلی تشخیص و آنها را حذف کرده و تنها امواج اصلی را آشکار کنند.
دانشجویان گرایش مخابرات سیستم عمدتاً در طراحی سیستمهای مخابراتی فعالیت میکنند. طراحی سیستمهای رادار و جنگ الکترونیک که جزو پروژههای نظامی محسوب میشوند، از زمینههای ویژهی کاربرد گرایش مخابرات سیستم هستند. طراحی شبکههای مخابراتی جهت ارتباط اطلاعاتی (مانند شبکههای ارتباطی بانکها) و نصب و راهاندازی شبکههای ارتباط از راه دور (موبایل) نیز در تخصص دانشجویان این گرایش است.
در مورد بازار کار در ایران در بخشهای دولتی و نظامی (ارتش و سپاه)، صداوسیما، کارهای پژوهشی در دانشگاهها و در سطح مراکز تحقیقاتی و همچنین در ارتباطات رادیویی که برای مخابرات به کار میرود میتوان اشاره کرد. البته امروزه شرکتهای خصوصی بنیان شدهاند و قراردادهای خوبی با متخصصین این رشته برقرار میکنند. البته نیاز است که داوطلب در حین تحصیل با شرکتهای مختلف آشنا باشد تا در آینده در تعیین شغل انتخاب درستی داشته باشد.
در وزارت دفاع هر دو گرایش پابهپای هم کاربر دارند، در صداوسیما گرایش سیستم بهتر است و در اداره مخابرات گرایش میدان و موج به سیستم ارجحیت دارد.
درمجموع دانشجویان هر دو گرایش نیازهای مخابراتی پروژههای نظامی را تأمین میکنند و زمینهی انجام پروژههای مخابراتی غیرنظامی برای متخصصان این رشته وجود دارد.