در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی در روز نهم مهر 1404، اتفاقی غیرمنتظره رخ داد که بلافاصله به سوژه داغ کاربران شبکههای اجتماعی تبدیل شد. نمایندگان مجلس در حین بحثهای داغ، یکدیگر را به طور مکرر با لفظ "عمو" خطاب میکردند، که این امر نه تنها جو صحن را تحت تأثیر قرار داد، بلکه موجی از واکنشهای طنزآمیز و انتقادی را در فضای مجازی به راه انداخت.
این رویداد در جریان بررسی موضوعات مختلف جلسه علنی رخ داد، جایی که نمایندگان برای بیان مخالفت یا احترام، از این کلمه استفاده میکردند. برای مثال، احد آزادیخواه، نماینده ملایر، در حالی که به جعفر قادری اشاره میکرد، گفت: "ضمن احترام به عمو جعفر با حرف ایشان مخالفم!" همچنین، رشیدی، نماینده کرمانشاه، با لحنی مشابه بیان کرد: "ضمن احترام به عمو جعفر با حرف ایشان مخالفم!" این عبارات، که ظاهراً با لحنی کنایهدار ادا میشد، نشاندهنده صمیمیت ظاهری اما پر از زیرمتنهای سیاسی بود.
