به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، نوزادان اگرچه توانایی تحلیل مفاهیم پیچیده سیاسی یا نظامی را ندارند، اما به شدت نسبت به زبان بدن و اتمسفر احساسی پیرامون خود حساس هستند. طبق دادههای موجود، نوزاد در مواجهه با تنشهای محیطی، تغییرات لحن صدا و حالت چهره والدین را به سرعت درک کرده و با واکنشهایی نظیر افزایش ضربان قلب یا قطع ناگهانی ارتباط چشمی به آن پاسخ میدهد. این حساسیت بالا نشان میدهد که نوزاد نه یک ناظر منفعل، بلکه دریافتکنندهای دقیق است که اضطراب بزرگسالان را به طور مستقیم در سیستم عصبی خود بازتاب میدهد.
اثرات مزمن این استرس بر جسم نوزاد میتواند نگرانکننده باشد؛ افزایش ترشح هورمونهای استرس و تحریکپذیری سیستم واکنش مغز، منجر به بروز بیقراریهای طولانیمدت و اختلال در عملکردهای حیاتی مانند خواب و تغذیه میشود. برای مقابله با این وضعیت، کارشناسان بر ارتباط فیزیکی نزدیک (تماس پوست با پوست)، حفظ روتینهای روزانه و مدیریت سلامت روان خودِ والدین تأکید دارند. در واقع، آرامش نوزاد در گروی توانایی والدین در کنترل محرکهای صوتی و محیطی و انتقال حس امنیت از طریق لمس و لحن ملایم است.
