به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز به نقل از فارس، رئیسجمهور آمریکا دو هفته قبل تهدید کرد که اگر ایران ظرف 48 ساعت تنگه هرمز را باز نکند، به نیروگاههای برق حمله خواهد کرد. سپس از موضع خود عقبنشینی کرد و مدعی شد که این زمان را، 5 روز دیگر تمدید خواهد کرد. بعد از این مدت، دوباره 10 روز دیگر به آن اضافه شد.
رئیسجمهور آمریکا مدعی شد دلیل تعویقها این است که ایران، در حال مذاکراتی سازنده با آمریکاست. موضوعی که توسط مقامات ارشد ایران بهصراحت تکذیب شده و حتی به عاملی برای تمسخر و توهم زدن ترامپ در فضای بینالمللی تبدیل گردید.
ترامپ در طول این مدت نیز تناقضگوییهای متعددی برای باز کردن تنگه هرمز نشان داد. یکی روز از اروپا و انگلیس خواست که او را کمک کنند. روز دیگر گفت خودم بهتنهایی تنگه را آزاد میکنم. روز بعد مدعی شد که اساساً تنگه هرمز برای آمریکا مهم نیست و هر کس که به نفت آن نیاز دارد، خودش برود تنگه را آزاد کند. اما با وجود تمام تهدیدات، تنگه هرمز بسته ماند.
در این روزها، به پایان 10 روز آخر نزدیک میشویم. ترامپ از روز گذشته، رفتاری هیستریک نشان داده و مدام در حال لحظهشماری است. بهعنوانمثال، با فحاشی به ملت ایران و باحالتی عصبی گفت که تنگه لعنتی را بازکنید. یا در پیامی دیگر، ساعت دقیق پایان ده روز را منتشر کرد. همچنین گفت که امیدوار است ایران در این یک روز باقیمانده، توافق کند.
البته رئیسجمهور آمریکا در طول سالها نشان داده که حتی نسبت به اروپاییها، فردی هتاک و بیعقل است؛ اما رفتار این جند روز او، بیسابقه بود.
دلیل آن را باید در روند کلی جنگ دانست. آمریکا تاکنون هیچ پیروزی در جنگ با ایران کسب نکرده است. نه به اهدافی مثل براندازی و نابودی توان موشکی دست یافت و نه توانست تنگه هرمز را باز یا حتی یک نفتکش را اسکورت کند. آمریکا حتی در عملیاتی که برای نجات خلبان خود طراحی کرده بود، بیشترین تلفات را داد و شکست خورد. درنتیجه، نه راهبرد موفقی برای ادامه جنگ دارد و نه میتواند به این صورت از جنگ خارج شود.
آمریکا ممکن است در روز 3 شنبه به زیرساختها حمله کند یا دوباره آن را با دروغ مذاکره، به تعویق اندازد. اما هیچکدام از این دو سناریو، روند 40 روزه جنگ را عوض نمیکند.
